Weekmenu (1)

Ooit beloofde ik hier dat ik regelmatig een weekmenu te plaatsen. En al heel vaak was ik dat van plan, maar vergat ik foto's te maken. Logisch, want rond etenstijd is Sam z'n energie op en wil Niek graag drinken. Dus ben ik überhaupt al blij dat ik op tijd eten op tafel heb, laat staan dat ik er nog een foto van moet maken ;).  Deze week heb ik weer een poging gedaan. 

Zondag

Zondag aten we bami. Ik gebruik dit recept, een makkelijk recept wat ik ondertussen al uit mijn hoofd ken. Maar nu ik het nog eens overlees zie ik dat ik er hier en daar een eigen draai aan heb gegeven. Ik voeg er bijvoorbeeld ook nog wortel aan toe (kook ik eerst mee met de mie), laat de hamblokjes en eieren weg en doe er lekker wat champignons bij. 

Maandag

Op maandag aten we gekookte aardappels met bloemkool en een stuk tonijn erbij. Wij vinden tonijn erg lekker. Het is een vis die iets weg heeft van vlees. Kort om en om bakken. 
Sam is momenteel niet erg enthousiast te krijgen voor het avondeten, dus krijgt hij het kliekje bami. Dat eet hij tenminste nog wel op.

Dinsdag

Leon en ik hebben gesmuld van een lekker bord Kip Siam. Laatste tijd zijn we daar dol op. Ik gebruik dit recept, maar in plaats van peultjes doe ik er sperziebonen in. Voorheen aten we het vaak met noedels, maar we hebben laatst ontdekt dat we het met rijst nog veel lekkerder vinden. 

Woensdag

Woensdag maak ik lasagne klaar. Sam is er dol op. Hij mag één keer per week beslissen wat we 's avonds eten. Dit keer lasagne. Ik maak het 's morgens al klaar. Heerlijk om rond etenstijd het eten maar in de oven te schuiven en je handen vrij te hebben. Sam heeft zo van het eten genoten en deze mama dus ook. 
Het recept is van Jamie Oliver, maar ik paste het hier en daar wat aan met ingrediënten die ik wél in huis had (bijv. verse basilicum werd dus basilicum uit een potje)

Donderdag

Deze dag was het dus topdrukte rond etenstijd ;). Dus de foto is vergeten. We aten prei-gehaktschotel. En die had ik dus ook weer van te voren al klaar staan in de oven. Dit is een echt low-budget-gerecht.

Vrijdag

Al een paar weken had ik heel veel zin in stamppot andijvie. Vandaag komt 'ie dan op tafel. Met spekjes en een gehaktbal. 

Zaterdag

Vandaag maak ik zelf patat. Alweer een tijdje geleden, in mijn zwangerschap koos ik op het eind nog al eens makkelijk voor een zak voorgebakken patat. 
Het smaakte weer ouderwets lekker. Alleen was het weer een gevalletje stress, dus ontbreekt de foto ;)

Receptenmap cadeau geven

Heerlijk vind ik het om een persoonlijk cadeautje voor iemand uit te kopen of te maken. Maar het kost me vaak behoorlijk wat tijd en creativiteit. Voor de juffen van de peuterspeelzaal probeer ik altijd iets origineels te verzinnen (lees hier en hier). Graag wil ik vandaag een idee met je delen waar jezelf wat aan hebt en waar je heel veel andere mensen blij mee kan maken. En wat overigens ook nog past bij een klein budget!

Ik verzamelde al mijn recepten die ik vaak gebruik. Mijn top-recepten komen uit kookboeken en van internet. Ik haal ze werkelijk overal vandaan. En ik typte ze uit in een Word document. En zorgde ervoor dat de opmaak hetzelfde eruit zag. In totaal had ik er ongeveer 30. Ik zorgde voor een groot aantal recepten van hoofdgerechten, maar ook toetjes, soep en gebak. 

Vervolgens kocht ik een multomap met insteekhoesjes en printte al die recepten uit. Recepten in de insteekhoesjes en sorteren op soort (toetjes bij toetjes, taart bij taart). 

Inpakken en klaar! 

Dit cadeau is leuk om aan een pas getrouwd stel te geven, of iemand die op zichzelf gaat wonen (en de kookkunsten nog onder de knie moet krijgen ;)) of...of...of..
(stiekem lijkt me het ook heel leuk om zoiets cadeau te krijgen)

Wat ideetjes om dit cadeau wat verder uit te breiden:

- De map zelf pimpen met foto's, spreuken etc. 
- Van ieder gerecht een foto maken en in het document bijvoegen
- Werken met tabbladen voor de verschillende categorieën (dus eentje voor hoofdgerechten, toetjes, gebak etc.)
- De map in een mand of tas met levensmiddelen (die nodig zijn om de recepten te maken) zetten. 

Ondertussen heb jij al je recepten ook netjes op één plek. Dus ook voor jezelf een map maken. Zelf ben ik van plan echt al mijn succesrecepten uit te werken. Ideaal als ik weer eens inspiratieloos ben om een avondmaaltijd te verzinnen. 

Lunchen met oud brood

Als je de titel leest klinkt het niet echt als een feest-lunch. Maar dat is het zeker wel! 
Voorheen voerden wij oud brood aan de vogels op, evenals de kapjes van het brood. Maar sinds kort heb ik besloten dat we dat voortaan maar eens anders moeten doen. 
Ik ging op zoek naar wat inspiratie om oud brood lekker te maken. En met succes. 

1. Heel simpel: brood roosteren. Ik legde wat oudbakken boterhammen op het ovenrooster. besprenkelde ze met wat olijflolie. En dan 5 minuten op 175 graden. 
Heerlijk met een kopje soep ( champignonsoep), wat ik nog in de vriezer vond. Sam was ook fan, want deze boterhammen kon je niet 'dubbelklappen'.

2. We maakten broodpizza van borrelbrood (focaccia). Ik was het restje brood vergeten en als snel was het echt droog geworden. Ideaal voor broodpizza's! Oven verwarmen op 220 graden. Brood besmeren met ketchup en beleggen. Ik koos heel makkelijk voor ham, ananas en kaas. De bakplaat voor 8 minuten in de oven zetten. Sam heeft meegeholpen met beleggen, zoals je ziet :)

3. En wat dacht je van wentelteefjes? Wij kunnen er hier echt van smullen. In de meeste recepten wordt er suiker gebruikt, meestal maak ik het alleen met eieren, melk en kaneel en strooi er wat poedersuiker overheen. En trouwens, wentelteefjes van volkoren brood smaakt ook heerlijk!

4. En natuurlijk tosti's. Daar is Sam dol op. Vorig zomer heeft hij ze wekenlang gegeten en nu wil hij ze niet meer ;)

Hoe maak jij 'oud brood' of kapjes op?

Gezinsuitbreiding!

Ontzettend blij en dankbaar en met zoveel liefde mochten we een onze Niek uit Gods hand ontvangen. Wat een rijkdom!

Bij deze even een korte update:

Met 40 weken en 1 dag is Niek na een lange bevalling geboren. De bevalling was verre van ideaal, maar toch heb ik er absoluut geen trauma-ervaring van. Terugkijkend vond ik het iets moois wat ik mee mocht maken. Het moment dat ik Niek te zien kreeg was geweldig. Het plaatje compleet. Die uren daarna leek ik pas te beseffen wat me was overkomen de afgelopen tijd. Door Niek ben ik eigenlijk de bevalling grotendeels vergeten (letterlijk). 

Dat Niek een jongen is, was een verrassing. De ene keer dacht ik dat ik zwanger was van een meisje en de volgende keer had ik sterk het gevoel dat het een jongen was. Toen Niek geboren was, was het niet eens het eerste waar ik aan dacht. Pas na een tijdje vroeg de zuster me of ik al had gezien wat het geslacht was. En ik vond het heerlijk dat het een jongen was. Hij heeft ook echt een jongenskoppie. 

Sam is trotse grote broer. Wat straalde dat jochie heerlijk. Daar heb ik zo van genoten. Hij is erg zorgzaam voor zijn kleine broertje. Tot nu toe gelukkig nog geen last van jaloezie gehad. Maar er zal vast nog een terugslag komen. Wat dat betreft: we leven bij de dag. Geen zorgen voor morgen. 


Komende tijd genieten wij van ons viertjes! En een poging te doen om alles hier op de rit te krijgen. Ik heb wat blogartikelen klaargezet voor komende vrijdagen en hoop tussendoor natuurlijk af en toe een update te geven over hoe het hier gaat. 

Qualitytime

Sommige dagen zijn loodzwaar. Vaak zijn dat hier de dagen waarop Sam van slag is. En Sam is vlug van slag. Het vraagt alle uithoudingsvermogen van mij. Aan het eind van de dag heb ik geen kruimel geduld meer over.

En...vandaag hebben we weer zo'n dag. Maar las ik net in een boek: 'Moeilijke momenten zijn ook qualitytime'. 

Sam doet in principe geen middagslaapje meer, daar stopte hij al vroeg mee. Maar af en toe zijn er van die weken waarop hij eigenlijk wel een slaapje nodig heeft. In zo'n week zitten we dus vandaag. 

Vanmorgen was het voluit drama in de supermarkt. Ik zal je de details besparen, maar ik zag mensen kijken en hoorde zelfs een opmerking. Het frustreerde me enorm. En de rest van de rit door de winkel voelde alsof ik met een tijdbom naast me liep die elk moment kon ontploffen. Zulke momenten kosten je alle energie, ik durfde Sam geen moment uit het oog te verliezen. 

Toen er thuis nog eens iets volledig uit de hand liep en ik zag dat hij bijna omviel van de slaap hakte ik de knoop door: Sam ging een slaapje doen. Ik bereidde hem er alvast op voor. Maar hoe goed ik ook mijn best deed, Sam viel bijna om van de slaap, maar slapen no way. Hij gilde, hij stond voor het raam te kijken, hij heeft ontelbaar keer mijn naam geroepen, hij liep eruit... Na een uurtje heb ik hem naar beneden gehaald. Maar vervolgens ging hij door met alle grenzen op te zoeken. Uit pure frustratie las ik hem luid en duidelijk de les. Al mijn geduld was op en ik was er klaar mee. Sam in tranen en ik in tranen. 

Vervolgens kon Sam wonderwel heel lief spelen en had hij dus wel begrepen dat de maat vol was. In de keuken stond ik mezelf ondertussen verwijten te maken. Ik wist van mezelf ook echt wel dat ik volledig de plank had misgeslagen. Ik wist ook dat ik mijn handen eigenlijk te vol had met als gevolg dat ik minder geduld heb met Sam. 

Toen we om 3 uur een tussendoortje aten heb ik Sam opgebiecht dat ik veel te boos ben geweest en te hard tegen hem heb gepraat. Dat het fout was van mij. De verleiding is dan heel groot om te zeggen: 'Ik ben te boos geweest en heb te hard tegen je geschreeuwd maar jij...' Maar nee, die fout lag volledig bij mij dus slikte ik de laatste twee woorden met moeite in. 

Sam kijkt me aan....'Mam, als je een boos hartje hebt wil de Heere jou een nieuw hartje geven hé mam?! En daar vragen we iedere dag om hè, voordat je gaat slapen.'

Och lieverd....
 Tegelijk schiet me een tekst door mijn hoofd: Als u zich niet verandert en wordt als de kinderen, zult u het Koninkrijk der hemelen beslist niet binnengaan.

Inderdaad, moeilijke momenten zijn misschien juist qualitytime.

De bijna-mama-tag

Ik las bij My simply special een leuke mama-tag. Ik lees nu veel over zwanger-zijn. Heerlijk om dat nu te 'mogen' lezen, voorheen negeerde ik dat. 

Het leek me leuk om de vragen voor jullie te beantwoorden. Natuurlijk ben ik al een keertje (pleeg)mama, maar omdat ik nu op een natuurlijke manier mama van een bloedeigen kindje mag worden is alles anders. 

Had je al langer een zwangerschapswens voordat je zwanger werd?

JA! Ik heb heel mijn leven al moeder willen worden. En het was een hele grote teleurstelling toen het bleek dat de kans op een biologisch kindje minimaal was. Nadat we het een plekje hadden gegeven hebben we besloten om voor een pleegkindje te gaan zorgen. Sam is ondertussen alweer ruim 2.5 jaar bij ons. Na nog een aantal tegenvallende medische uitslagen rondom onze vruchtbaarheid, was de hoop op een biologisch kindje nog kleiner geworden. Terwijl het in de medische wereld nauwelijks meer zou kunnen, was het Gods tijd. De verrassing enorm toen we op aller onverwachts zwanger bleken te zijn!

Had je van tevoren verwachtingen over je zwangerschap?

Ja hoor, ik was er al zo vaak mee bezig geweest dat ik er wel een bepaald beeld bij zou hebben. Maar die verwachtingen kloppen niet echt. Ik vind het wel zwaarder dan verwacht. Lichamelijk vergt het best heel wat van mij. En psychisch was het ook een hele omschakeling. (lees dit blogartikel)

Wat ging er door je heen toen je een positieve zwangerschapstest in handen kreeg?

Ongeloof, pure ongeloof. We negeerden het gewoon. En ik durfde het gewoon niet te geloven. Nadat de arts het bevestigde durfden we het heel langzaam toe te laten. (lees dit blogartikel) En dit heeft weken geduurd. We hadden echt 9 maanden zwangerschap nodig om er naar toe te leven. 

Had je een voorkeur voor een zoon of dochter?

Nee totaal niet! Al heb ik wel een sterk voorgevoel. Het is en blijft een verrassing tot na de geboorte. Een jongen is praktisch omdat we al een jongen hebben. Een meisje...sja eentje van het andere soort, lijkt me ook weer leuk. 

Had je van tevoren al duidelijk welke babyspulletjes je wilde hebben? Wat heb je daarvan uiteindelijk gekocht?

We hadden al veel in huis omdat we ons voorbereid hadden op een pleegkind (Sam). Dus meubeltjes enzovoorts hoefden we niet meer aan te schaffen. We hebben veel gekregen en daar ben ik ook erg blij mee. 

Wat ik wel graag wilde is een wieg (die lenen we), een co-sleeper (tweede hands gekocht), draagzak (ook tweedehands gekocht) en een Tripp Trapp newborn (tweedehands gekocht). 

Hoe vind je het om een steeds dikkere buik te krijgen?

Toen ik de eerste kilo's eraan zag komen moest ik even slikken. Het voelde niet goed. Even een drempeltje over. Toen het echt een babybuik werd vond ik het steeds leuker. Rond de 20 weken had ik echt een leuk buikje die nog niet in de weg zat. Maar mijn belly groeide aardig door en dat gaat in de weg zitten. Ik moet er ook aan wel aan wennen dat ik echt een blikvanger bent. Mensen kunnen er niet meer omheen en zelfs met officiële afspraken zeggen mensen er iets van. Voor m'n gevoel ben ik soms eerst een zwangere vrouw en dan pas Rianne. Maar verder is het natuurlijk prachtig dat je een kindje mag dragen, dus ja ik kan er ook echt van genieten. 

Had/heb je twijfels en onzekerheden tijdens deze zwangerschap?

Ja hoor. Niet vaak, maar soms sloeg de twijfel me om het hart. Waarschijnlijk met bijwerking van hormonen. Het moederschap is niet nieuw voor me, maar het hele zwanger zijn en bevallen wel, daarover was ik wel onzeker. Vooral ook in combinatie dat we moesten wennen om van ongewenst kinderloosheid naar zwangerschap te gaan. 

Doe je iets om je voor te bereiden op de bevalling?

Ik heb een boek gelezen over borstvoeding en bevalling. En twee avonden daarover bijgewoond die georganiseerd werd door de verloskundigepraktijk. 

Waar kijk je heel erg naar uit als je baby er straks is?

Ik verlang er heel erg naar om het vast te houden, zodat ik eindelijk ten volle kan realiseren dat het geen droom is. Verder ben ik benieuwd op wie het lijkt (dat is dus ook heel nieuw voor ons! Want Sam lijkt niet op ons) en naar het karakter. En natuurlijk zijn we ook benieuwd of het een jongen of meisje is. 

Valt de zwangerschap je tot nu toe mee of tegen?

Ik dacht dat zwanger zijn iets was wat 'je er naast doet'. Maar dat was het totaal niet. Het beheerst behoorlijk je leven. Al kan dat natuurlijk ook leuk zijn. Maar heb echt geleerd om naar mijn lichaam te luisteren en het te doen met minder energie. De zwangerschap is vooral anders dan ik had verwacht. 

Kijktip (2): The blind side

Als je op zoek gaat naar films over pleegzorg, kom je er maar weinig tegen is onze ervaring. Toch kwamen wij een paar jaar geleden een hele mooie film tegen, die we ondertussen al een aantal keer hebben gekeken. 

The Blind Side

Deze film heeft geen christelijk uitgangspunt, maar is een waar gebeurd verhaal waar veel warmte en liefde uitstraalt. Mijn pleegouderhart ging er in ieder geval harder van kloppen.

Ik ga je proberen een korte beschrijving van de film te geven, zonder alles te verklappen.

De film gaat over Michael Oher. Een jongen uit een sociaal-arme cultuur, die opgroeit zonder warmte en liefde. Hij ontmoet op een bijzondere manier Sean en Leigh Anne. Ze nemen hem met veel liefde in huis. En adopteren hem later. 

Michael moet nog veel dingen leren. Het mooie vind ik dat hij ontdekt dat er onvoorwaardelijk van hem wordt gehouden. Uiteindelijk wordt hij een ster in de football-wereld. Liefde haalt het beste in je naar boven!

Ook Sean en Leigh Anne zie je leren van de situatie waarin ze terecht komen. Wat eerst zo belangrijk leek, wordt steeds onbelangrijker. De familie bezit op materieel gebied alles maar toch mist er wat. Liefde, verbinding, warmte, relatie. 

Tijdens het kijken zaten we soms te lachen (om komische situaties), soms te griezelen (als het gaat over de afkomst van Michael) en soms te huilen (om de liefde die je ervaart). 

Door deze film te kijken kreeg ik hoop. Je kunt zoveel betekenen voor andere mensen door er voor hen te zijn. Ieder mens heeft liefde nodig. Soms lijkt het opvoeden van een pleegkind zo uitzichtloos, lijkt alles mis te gaan. Maar uiteindelijk zal al onze liefde en energie die we ervoor gebruiken zijn uitwerking hebben. 

Uiteindelijk wil ik afsluiten met dit fragmentje uit de film:

'You changed that boys life'

'No, he changed mine'