vrijdag 20 september 2019

Een gezond BMI

De knop moest een keertje om. Er zitten nog wat zwangerschapskilo's aan m'n lijf geplakt. Het grote nadeel is dat ik een groot gedeelte mijn kleding van voor mijn zwangerschap niet meer pas. Ik ben geen type die gaat zeuren over impact van de zwangerschap op mijn lichaam. Want ik ben ontzettend blij en dankbaar dat ik zwanger mocht zijn! Maar ik moet wel wennen aan mijn tijgerstrepen en dat extra vet ;). En naast dat mijn kleding niet meer past, zijn de kilo's extra ook gewoon niet gezond. Het Voedingscentrum zegt dat ik overgewicht heb.  

Ik heb heel wat weken borstvoeding kunnen geven. En vond het ontzettend jammer om te stoppen, want dat wilde ik niet. Maar ben tegelijk dankbaar voor alle weken waarop ik wel borstvoeding heb gegeven. Tijdens de periode van borstvoeden had ik kleding aan waarin ik ten alle tijde borstvoeding kon geven. Dus vaak positie/voedingsjurkjes. Maar nu is die periode zo goed als afgelopen. En trouwens, tijdens het borstvoeden zijn die kilo's er niet afgegaan (fabel, wat mij betreft). Wel had ik een enorme eetlust, maar dat is sterk verminderd zodra ik stopte. 

En nu moet die knop om....

Mijn doel is om een gezond aantal kilo's af te vallen. Voor een gezond BMI moet ik 7 kilo afvallen. Ik wil heel graag een gezond lichaam hebben en niet persé voor het uiterlijk (hoewel dat ook mooi meegenomen is). 

Dat helpt mij om wat minder en gezonder te eten. Want eerlijk is eerlijk...het afgelopen jaar heb ik ook heel veel gesnaaid. Ik weet wel degelijk hoe ik aan die kilo's extra kom, ik ben namelijk een echte stresseter. Dus ik ga echt mijn best doen om gezonder eten. Ik ben niet radicaal daarmee begonnen, ik kreeg daar namelijk echt hoofdpijn van (suikerverslaving in combi met ontzwangeren denk ik). Maar we zijn op de goede weg. Ik weet ook dat mijn lichaam nog aan het ontzwangeren is. Maar chocola, koek, chips, taart etc. kan mijn lichaam prima missen.  

En toen dat sporten... sporten is niet mijn ding. Als moeder beweeg je genoeg. Trap op, trap af. Ik sjouw de hele dag met een peuter, baby en wasmanden. Ik probeer zoveel mogelijk te fietsen. Zelden zit ik uren op een stoel. En daarnaast vind ik sporten echt jammer van mijn tijd (en geld). Kortom, 101 redenen om niet te sporten en totaal niet gemotiveerd om het vol te houden. Maar nu ik toch een gezond lichaam wil, hoort wat extra beweging daar ook bij. Kilometers lopen gaat wel met een baby, maar niet met een peuter.  Fietsen gaat wel met een peuter (als hij stil wil zitten trouwens) en niet met een baby. 

Maar de oplossing is dichtbij huis: ik vond de site van Optima Vita. Zij heeft filmpjes met workouts (voor beginners!! en gevorderden) die je prima thuis kan doen. En zo ben ik begonnen. Met het doel om 3x per week zo'n workoutvideo te doen (ongeveer een half uur). 
- Ik kan zelf het tijdstip bepalen. Zo juist heb ik een workout gedaan met Niek erbij. Ook Sam kan op zijn manier mee doen. 
- Ik kan thuis blijven
- Het kost me geen cent
- Ik kan zelf bepalen hoe intensief ik wil sporten of niet..
- In principe heb je geen materiaal of speciale sportkleding nodig. Hoewel dat natuurlijk wel kan. Zij heeft ook filmpjes met bijvoorbeeld een kettlebell.

Filmpjes zijn duidelijk. Fijne instructie. Geen storende muziek. En goed vol te houden, ook als beginner of oudere. Ik heb onderstaande zojuist deze gedaan en vond hem echt heel goed te doen. Ik probeer gewoon iedere keer een andere. 



Als stok achter de deur hoop ik over een paar weken de stand van zaken te schrijven. Op naar een gezonder leven...

vrijdag 13 september 2019

Zomaar 'n dag (6)

Ik zag dat het werkelijk écht al heel lang geleden was (bijna een jaar!) dat ik jullie in beelden en tekst een dag uit mijn leven liet zien. Vandaag is het weer zover. Ik heb de hele dag geprobeerd foto's te maken. 

Vandaag beloofd een grijze dag te worden. Dus ik besluit een 'keukendag' in te lassen. De dag lijkt namelijk minder grijs als het in de keuken warm is en lekker ruikt. 

We beginnen de dag met gezamenlijk ontbijt. Eindelijk lukt dat weer. Met een kleine baby vond ik dat altijd zo lastig te realiseren. Na het ontbijt gaat Leon naar z'n werk. 

Na het ontbijt ruim ik het huis wat op. Krijgt Niek z'n wasbeurt en kleed ik hem aan. Heerlijk zo'n schone baby. Hij mag in de box. Sam is warempel ook aan het spelen. Nog een aantal maandjes en dan mag hij naar school toe, maar hij is er zoooo hard aan toe. 

Ik besluit eerst de keuken te poetsen. Als ik iedere dag een uurtje poets valt het huishouden reuze mee. Sam is al snel klaar met spelen. Niek is ondertussen ook moe en toe aan een slaapje. Het komt er uiteindelijk op neer dat de keuken schoon is, Sam na het puzzelen weer begon te vervelen en Niek niet in slaap kon komen. 

Dus namen we met z'n drietjes een pauze. Ik nam even een moment voor mezelf om een hoofdstukje uit dit boek te lezen, maar het was letterlijk een moment. Ik gaf Sam even de volle aandacht en las zijn boek voor. 



Daarna werd het tijd om wat fruit weg te gaan werken. Ik had voor €2,50 een grote zak moesappels gekocht. Ik koop die altijd bij een fruitteler uit de buurt. Ik denk dat ik zo'n 5 kilo had, dus €0,50 voor een kilo. Ik heb er zeker 8 potjes uitgehaald. In de winkel betaal je minstens €1,00 voor een potje suikervrije appelmoes. Tel uit je winst. Ik schilde alle appels, sneed ze in blokjes, klein beetje water onderin de pan en op het vuur. Ik maak overigens meer compote, omdat wij van stukjes houden. Ik kook ze zo goed als prut en roer er even flink doorheen met de garde. 


We hadden ook 'n zak druiven gehad, van die kleine blauwe. Ik haalde ze af. En blij verrast: nog meer dan een kilo. Na wat struinen op internet besloot ik er jam van te maken. Eerst een minuut of 10 koken en laten uitlekken. Ik hield een liter sap over. Die warmde ik weer op en deed er geleisuiker bij. Eigenlijk heb je nu geen jam meer, maar gelei. Smaakt vast prima op een boterham. 


Ondertussen heb ik wentelteefjes gebakken. Ik had namelijk ook wat broden gehad, waaronder een wit brood. Wij houden niet zo van witbrood maar voor wentelteefjes is het perfect. 


Ik heb alle appelmoes en jam gewekt. Sam kwam af en toe even proeven. Stukjes appel of een vingertje in de jam. 

Sam krijgt af en toe ook z'n tijd met mij. Evenals Niek. Ik probeer daar erg op te letten. Sam kan namelijk erg claimend zijn, dus heb ik vaste momenten met hem afgesproken waarop ik met hem speel. En op andere momenten heb ik aandacht voor Niek of voor hen samen. Dus speelden we samen domino. 


Toen we klaar waren vond hij het net een wegennetwerk worden. Daar moest hij toch even overheen rijden. 


Daarna bakten we samen een cake. Met appel. Heerlijk! En lekker dat het rook. 


Toen de cake uit de oven kwam konden de aardappeltjes er meteen in. Leon kwam thuis en dat was voor mij een verademing. Vandaag vond ik het enorm pittig en was erg moe. Heerlijk om dan een man te hebben die even de zorg voor de kinderen kan overnemen terwijl ik voor het eten zorg. We aten aardappeltjes uit de oven, sla en schnitzels. Dat vinden we hier allemaal erg lekker. 

Ovenaardappeltjes in de maak
Na het eten 'stoeit' Leon nog even met de boys. Ik pak even mijn rustmoment, vaak lees ik een blog of kijk een vlog. Leon brengt Sam naar bed en ik ruim de boel op. Snij nog wat gekregen broden in sneetjes voordat ze de vriezer in gaan. Daarna breng ik Niek naar bed en begint mijn avond. Rust en tijd voor mezelf....


vrijdag 6 september 2019

Vloeibare handzeep maken

Een tijdje geleden maakte ik zelf handzeep. Ik vind het vooral leuk om de dingen zelf te maken, dus vandaar dat ik dit ook een keertje wou proberen. En dat is wel zo goed bevallen dat ik het gister nog een keertje heb gemaakt. Ik heb ondertussen wat foto's gemaakt. 


Je merkt wel wat verschil met normale vloeibare handzeep. Tijdens het wassen voelt het iets anders aan (minder glad) en het is iets dradiger. Maar wij vinden het prima werken. Een extra voordeel is dat het goedkoper is (onderaan heb ik een berekening neer gezet). 


De ingrediënten zijn simpel: 1,5 liter water en een stuk zeep van ongeveer 45 gram. 
Ik gebruik zeep van Palmolive. Ik vind het lekker ruiken en de geur heeft voor mij goede herinneringen. De eerste keer dat ik zeep maakte gebruikte ik 1 liter water, maar dit werd echt geen vloeibare zeep meer. Mocht je een ander soort zeep gebruiken dan Palmolive dan raad ik je aan om te beginnen met 1 liter water. Dunner maken is namelijk makkelijker dan dikker maken. 

Goed, daar gaan we:
1. Zet een pan met 1.5 liter water op het vuur. Ik had achteraf liever een grotere pan genomen. Dan klotst het er niet zo snel overheen. Als het kookt zet je het vuur uit. 



2. Rasp ondertussen je zeep. 




3. Roer de geraspte zeep door het kokend hete water. In de eerste instantie lijkt het te mislukken maar roer gewoon rustig door. 


4. Laat afkoelen (duurt een paar uur)

5. Roer nu stevig door de massa (ik gebruikte een garde). Het lijkt vreselijk te klonteren en te mislukken. Na een minuutje roeren moet het beter te doen zijn. Zijn het alleen maar brokken dan is je verhouding niet goed (lees tip onderaan).

6. Giet de zeep over in een fles. In de toekomst zul je merken dat het nog wel wat klontert. Maar even met de fles schudden helpt.  


Tips:
Stel dat de substantie te dik is geworden? Zet je pan op een heel zacht vuurtje en doe er voorzichtig wat kokend water bij. Goed blijven roeren tot het weer op vloeibare handzeep lijkt. En vervolgens weer af laten koelen. 

Stel dat de substantie te dun is geworden? Dan moet je de boel eveneens helemaal opwarmen en wat meer geraspte zeep er doorheen roeren. 

Nu nog even een financiële berekening voor degenen die dat leuk vinden (ik ben van Palmolive zeep uitgegaan) :
4 stukken zeep voor €1,70, 1 stuk kost dus € 0,43. Ik gebruik voor 1,5 liter handzeep een half stuk. Dus € 0,21
Een flesje vloeibare handzeep van 300 ml kost €1,37. Voor 1,5 liter betaal je dus € 6,85. Je bespaart dus € 6,64 
Mijn ervaring is dat je met 1,5 liter echt maanden vooruit kunt. 

vrijdag 30 augustus 2019

Ons gezin

Laatst stond ik met baby in de wagen en peuter aan de hand op een beurs. Ik stond te kijken waar ik naar toe zou gaan. Terwijl ik aan het nadenken was en onbewust een 'hmm' mompelde tegen mijn peuter werd ik opeens aangesproken. 
'Mevrouw, is dat uw kind?' een voor mij onbekende meneer van een jaar of 60 wees naar Niek in de wagen. 
'Ja, dat is mijn zoontje'
'En mevrouw,' ging hij verder, 'is die ook van u?' En hij knikte naar Sam die naast me stond. 
'Ja, die ook' knikte ik. 
Uiteindelijk kwam dit gesprek op adoptie en pleegzorg uit. Maar dit gesprek bleef nog heel lang in mijn gedachten hangen. 

Bron: Pexels
Ook laatst toen we vakantie vierden als gezin merkten mijn man en ik op dat mensen ons gezin anders zien dan dat wij dat zelf doen. 
Het is heel duidelijk te zien dat Sam geen biologische zoon van ons is. Maar hij voelt wel als 'van ons'. Natuurlijk heeft hij niet de ogen van Leon of het karakter van mij. Wij weten dat die verschillen er zijn, maar we voelen ze niet. Maar we voelen ons wel degelijk met hem verbonden. (Lees er hier meer over)

Heel bewust praten we daar ook met Sam over. Hij lijkt niet op ons, hij komt niet uit mijn buik, maar we houden net zoveel van hem als van Niek. Over zijn afkomst zijn we open, we geven antwoorden op al zijn vragen (naar zijn niveau). Elke dag weer vertel ik dat ik van hem hou, dat ik blij ben dat ik hem zie. Sam weet nu heel bewust dat hij onze biologische zoon niet is, maar ik hoop dat hij wel voelt dat onze liefde écht is. Ook als hij later dingen meer gaat realiseren. 

Zelf verwachten we dat Niek Sam als zijn broer blijft zien. Hij zal er later wel vragen over gaan stellen. Opmerken dat Sam totaal niet op hem lijkt. Maar ik hoop dat de band die deze twee nu samen hebben voor altijd zo zal blijven. 

Sam heeft soms zulke pittige periodes dat ik het bijna niet trek. Het kost me alle energie. Tot laatst iemand, die heel dicht bij ons gezin staat, erop zinspeelde dat we ook een keuze hadden om Sam 'weg te doen'. Zulke opmerkingen voelen als vurige pijlen in mijn hart. Dat doet zoveel pijn. Ik kan Sam niet opgeven, hoe moeilijk zijn gedrag ook is. Opgeven is voor mij geen optie. Het is vallen, opstaan en weer doorgaan. Net zoals je bij je bloedeigen kind zou doen. En gelukkig weet ik: het is een fase! 

We zijn blij met ons gezin. We weten dat God ons deze jongens gaf, allebei op zo'n ontzettend bijzonder manier. Er overkomt ons niets door toeval. Dat geeft ons ook de kracht om door te gaan als het moeilijk is. 

vrijdag 23 augustus 2019

Help de mensen om je heen

Hoog tijd voor weer een 'uit-liefde-actie' . Dit keer eentje voor de mensen in je stad, dorp of buurt. Misschien zelfs je buren!

Ooit is er met veel enthousiasme een facebookgroep opgericht 'Samen eten delen'. Het doel was om mensen die gebrek hebben aan eten en mensen die eten willen en kunnen delen bij elkaar samen te brengen. Momenteel ligt deze groep, geloof ik, helemaal stil. Maar toen hij nog springlevend was bood ik eten aan dat ik over had. Er reageerde toen een moeder uit een naburig dorp. Zij moet met een heel laag budget rondkomen. Sindsdien breng ik die moeder iedere maand een pakket met boodschappen.

Bron: Pixabay
Misschien voel je het al pruttelen van binnen. 
Ja maar...
.. gaat ze wel goed met het geld om dat ze krijgt?
.. kan ze niet gaan werken voor geld?
.. zeker wel een dure telefoon?
.. en ook nog wat huisdieren erbij?
.. ontvangen ze geen hulp van de voedselbank?
etc.etc.etc.

Deze ja-maar's heb ik ook wel eens gehad. Want wij pompen er per jaar aardig wat geld in (ongeveer €25x12=€300). Samen met Leon heb ik er wel eens over gehad. Wat is wijsheid. Wij kwamen tot de volgende conclusie:

- We geven altijd basisingrediënten voor een gezonde maaltijd. Ik geef vooral veel groenten en fruit (dat is vaak het duurste). En dan ook wel eens in blik of uit de vriezer. Een enkele keer geef ik iets lekkers mee rond Kerst of een vakantie. 

- Ik weet globaal het verhaal van het gezin dat ik help. En als ik logisch nadenk weet ik dat hun leefgeld aardig krap is. Zeker als je (op)groeiende kinderen hebt. 

- Het is je Bijbelse plicht om arme mensen te helpen. Er zijn zoveel teksten in de Bijbel die daarop wijzen. Het is juist zonde om je ogen er voor te sluiten...daarin is de Bijbel heel radicaal.

- Wij zijn verantwoordelijk voor ons gedrag (dus het geven van voedsel aan mensen die het veel armer hebben dan wij) en zij zijn verantwoordelijk voor hun gedrag (het verhaal dat ze mij hebben verteld en de manier van omgaan van de levensmiddelen die wij geven). 

- Ik doe het anoniem. Na al die jaren heb ik ze pas voor het eerst ontmoet. Ik heb haar contactgegevens en laat haar weten dat er weer een doos met eten voor de deur staat. Ik wil niet dat ik het voor mijn 'eigen ik' doe. Ik wil dankbaar zijn voor alles wat ik heb en van de overvloed delen met mijn naaste die het minder heeft. 

Nu vond ik laatst een andere Facebook groep die aardig actief is. Levensmiddelen voor de minima. Blij heb ik weer iemand mogen helpen. Ik ben naar de markt geweest en heb een tas vol etenswaar bij hen afgegeven. Ook is het mogelijk om via een Tikkie geld te doneren zodat de hulpvrager een cadeaukaart krijgt met een x bedrag erop om weer boodschappen te kunnen doen. 

Wat een zegen om iedere week genoeg geld te hebben om boodschappen te doen. Je geen zorgen te hoeven maken over wat je moet eten. Reden genoeg om dankbaar voor te zijn!

Voor degene die inderdaad iedere week worstelen om de eindjes aan elkaar te knopen kan deze Facebook-groep een helpende hand zijn. Schroom niet om eraan te kloppen als het écht nodig is. (Het is voor noodgevallen en niet voor continue hulp) Er zijn heel veel mensen die je graag willen helpen, zelfs mensen die het zelf ook veel minder hebben maar nog wel iets hebben om te delen.

vrijdag 16 augustus 2019

Van de boekenplank (8); Actief besparen

Helemaal vereerd dat ik dit mooie boek kreeg: 



Ik volg Adrianne al een tijdje via haar blog. Ze schrijft heel inspirerend. En omdat ik zelf ook met een boodschappenbudget werk herken ik heel veel dingen. 

Kijk bijvoorbeeld de voorkant van het boek: Actief besparen - inspiratie en tips voor een rijk leven met een klein budget. 
Sinds ik met een boodschappenbudget werk herken ik dat je veel dankbaarder leeft. Je waardeert ook veel meer wat je 'zomaar gratis' krijgt.



Op haar blog schrijft Adrianne al heel veel over besparen. Toch is dit boek niet een samenvatting van haar blog. In dit boek behandeld ze het besparen uitgebreid en op een logische volgorde. Natuurlijk herken je dingen als je haar blog hebt gelezen. 

Wat me opvalt aan het boek:

- Het leest heel vlot door. Ook 'saaie kost' komt niet droog over. Adrianne heeft een vlotte manier van schrijven. 

- De opmaak van de pagina's oogt overzichtelijk. Daardoor leest het vlot. 

- De aanvullingen/tips in de kantlijn vind ik fijn lezen. 

- Het leeslintje! Ideaal, geen boekenlegger nodig

- Heel veel tips en adviezen. Achterin zijn heel concreet wat naaipatronen en recepten opgenomen, maar tussendoor zijn er ook talloze adviezen te winnen. 

- Je krijgt meteen zin om te beginnen. Zeker als je de spaarmeter tegen komt in het boek. 

- Het boek is heel laagdrempelig. Voorbeeld: hoeveel zakken chips eet je per week? Stel je voor dat je een jaar lang die ene zak chips in de supermarkt laat liggen, hoeveel bespaar je dan? En wat zou je van dat geld nog meer kunnen doen? 

- Adrianne laat je nadenken over je financieën: je uitgaven en je inkomsten. Ze stimuleert je vooral te besparen op je uitgaven. Maar ze prikkelt je ook om creatief te denken. Bijvoorbeeld om spullen of diensten te ruilen. 

- Heel veel extra's in dit boek: patronen, recepten, maar ook printables en een excelbestand


De achterkant van het boek kun je hier lezen. Ook het excelbestand vind je daar. En natuurlijk kun je het boek daar online bestellen.  

Mocht je ook willen besparen (wie niet?) dan is dit een heel mooi en praktisch boek om mee te beginnen. En vergeet ook haar blog niet te volgen!

vrijdag 9 augustus 2019

Ajam Pangang

Die enkele keer dat wij Chinees eten in huis hebben zit er altijd en standaard Babi Pangang bij. Ooit maakte ik het met een pakje en een zakje. Maar je kan het zelf ook makkelijk maken. Wat trouwens nog veel makkelijker is!

Deze variant is wat gezonder dan dat je hem bij de Chinees eet. Hij is veel minder zoet. Ik maak hem met kip in plaats van varkensvlees (vandaar ajam pangang ipv babi pangang). En ook voeg ik er veel meer groenten bij. De grootste eer voor dit recept is aan Ilse. Maar zoals bij heel veel recepten zoek ik mijn eigen weg erin. Vandaar dat ik mijn eigen versie van het recept hier deel. 

Ajam Pangang (voor 2 personen)

Ingrediënten:
- 2 kipfilets
- 3 grote uien
- 2 knoflookteentjes
- 2 a 3 theelepels sambal
- 5 eetlepels ketjap manis
- 1 groot blikje tomatenpuree
- 2 eetlepels bloem
- 300 ml bouillon (bijv. kip of groenten)
- 2 eetlepels appelstroop

Om erbij te serveren
- 200 gram sperziebonen of peultjes
- 200 gram champignons
- 350 gram (zilvervlies)rijst

Werkwijze:
- Snij de ui in halve ringen, hak de knoflooktenen fijn
- Verhit olie in een grote braadpan en fruit daarin de ui en knoflook. Snij ondertussen de kipfilets in reepjes
- Voeg de kipfilet toe in de pan en bak de reepjes gaar
- Maak een papje van 300 ml (warme) bouillon met appelstroop. Laat de appelstroop erin oplossen (flink roeren). 
- Strooi de bloem in de pan over de ui, knoflook en kip. Roer goed door en laat het een minuut garen. 
- Giet scheutje voor scheutje de bouillon met appelstroop erbij. Blijf goed roeren. Laat het goed door verwarmen terwijl je blijft roeren.
- Vervolgens voeg je ketjap manis, tomatenpuree en sambal erbij. 
- Roer nogmaals goed door en laat het een kwartier pruttelen. 
- Proef en pas aan naar smaak. Mocht je echt van zoet houden kun je er eventueel extra ketjap manis, appelstroop of suiker aan toe voegen. 
- Serveer met boontjes of peultjes, champignons en rijst. 

Eet smakelijk!