dinsdag 13 november 2018

Zwangerschapsupdate 16 weken

Terwijl ik dit schrijf ben ik 16 weken zwanger. Tijd om even bij te kletsen over mijn zwangerschap. Eerder schreef ik er al een bericht over. 

De eerste weken
De eerste weken waren een mengeling van emoties en het verwerken wat ons was overkomen. Al is het prachtig nieuws, ook dat moest ik een plekje geven. En rond de 6 weken begon ik me ook echt beroerd te voelen. Misselijk, moe en gewoon niet lekker. Later werd ik er ook nog duizelig bij. Maar anderzijds viel het ook allemaal wel mee. Ik heb gewoon voor Sam kunnen zorgen, alle maaltijden kunnen koken en het huishouden globaal bij kunnen houden. En beroerd zijn is niet zo erg als je weet dat je het voor een mini-mensje in je buik doet!


Bron Pixabay
De echo
Met 6 weken zwangerschap hebben we een knipperend erwtje kunnen zien op de echo. Ik was dus écht, écht zwanger! Pas toen durfde ik het nieuws ook een soort binnen te laten in mijn leven. Het bewijs had ik zwart op wit (printje) staan. 
Rond de 12 weken de termijnecho. Daar werden we stil van. Het knipperend erwtje was uitgegroeid tot een heel mooi mensje. Armpjes, beentjes,hoofd,romp... en het bewoog en lag haast niet stil. Dat dát in je buik groeit en ontwikkeld. Niet gek dat ik de laatste tijd zo moe was, dat kleintje groeit van mijn energie. 

Buikje
Zo langzamerhand groeit er ook een buikje. In het begin leek het erop dat ik een grotere vetrol kreeg, maar nu is het echt een babybuik. De eerste weken waren het voornamelijk opgezette darmen, maar nu is het vooral baby. Ik ben al snel mijn positiekleding ingestapt, vind het veel lekkerder zitten. Sommige jurkjes draag ik door, die zijn wijd of oud. 

Bewegen
Met ongeveer 15 weken voelde ik het kriebelen onderin mijn buik. Na een paar dagen kwam ik erachter dat het toch wel de baby moest zijn. Nu ik weet hoe het voelt, voel ik het ook wel vaker. Heerlijk zo'n teken van leven! Vind het wel jammer dat ik het Leon niet kan laten zien of voelen. 

Sam vindt het nog steeds geweldig, maar je merkt dat hij er minder mee bezig is. Ik verheug me erop hoe hij straks zal reageren op zijn broertje of zusje. 

vrijdag 9 november 2018

Luistercd's voor Sam

Super leuk om reacties van jullie te lezen! Naar aanleiding van het blogartikel 'Oplaadmomentjes' kreeg ik de vraag welke luistercd's Sam luistert. Goede vraag...was voor mij ook een zoektocht. Vandaar dat ik besloot er een blogartikel aan te wijden. 

Voornamelijk ben ik begonnen met cd's te lenen uit de bibliotheek. Zodoende kwam ik erachter wat Sam leuk vond en wat ik vond passen. Taalgebruik is een punt. We willen geen cd's met vloeken in huis. Ook het overdragen van principes vinden we belangrijk (zoals hoe gaan mensen in het verhaal met elkaar om). Maar dat is zowel met boeken als luistercd's best lastig. 

Ik stapte vlak voordat we op vakantie gingen een boekhandel binnen met de vraag naar luistercd's. 'Nou mevrouw, die hebben we niet. De markt hierin is verpest.' Ik besefte later eigenlijk dat de meeste kinderen nu wel naar een schermpje zouden kijken in plaats van op de bankhangend een luistercd luisteren. Ik ging vol goede moed naar de Bruna, maar ook daar hadden we voor de leeftijd van Sam geen luistercd's. Voor luistercd's kun je eigenlijk het beste naar een christelijke boekhandel gaan, die heeft ze vaak nog wel. Maar ook op Marktplaats kun je soms nog wel iets leuks scoren. 

Sam is ondertussen 3 jaar geworden. Hij is gek op boekjes lezen en muziek luisteren. En een logisch gevolg is dat hij luistercd's ook ontzettend leuk vind. Ik kan me voorstellen dat niet ieder kind even dol is op het luisteren van cd's. Het vergt namelijk wel concentratie. 

Een groot voordeel van luistercd's is dat de woordenschat enorm omhoog vliegt. Sam kent nieuwe woorden en ook zijn zinsopbouw is verbeterd. 

Jip en Janneke
De cd's van Jip en Janneke vind Sam erg leuk. De verhaaltjes zijn simpel en heel herkenbaar. Soms wat ouderwets, maar Sam lijkt het niet erg te vinden. Hij vraagt vaak om verduidelijking van woorden of 'waarom' iemand iets doet. Hij heeft een set van 6 cd's. En de cd's worden grijs gedraaid. Door de cd's vaak te herhalen gaat hij verhaallijnen herkennen en daarover vragen stellen. Wij hebben de versie cd's die voorgelezen zijn door Flip van Duijn, er is ook een serie die door Annie M.G. Schmidt zelf zijn voorgelezen. De eerste versie vind ik persoonlijk fijner om naar te luisteren. 


Serie: Peter
Laatst hebben we een cd aangeschaft over Peter. Dit verhaal is geschreven en voorgelezen door Evert Kuijt. Niveau vind ik voor een 3-jarige best hoog. Ook de manier van voorlezen spreekt Sam minder aan. Hij houdt het niet vol om de hele cd mee te luisteren. 
Verder vind ik dat er vaak het woord 'dom' of 'domoor' gebruikt word. Het verhaal zelf is wel leuk om naar te luisteren. 


Kijk en Luister
Van de serie kinderbijbels zijn ook luistercd's. Deze wil ik nog graag een keertje voor Sam aanschaffen. Kinderen kunnen zo zelfstandig de kinderbijbel 'doorlezen'. Er wordt iedere keer aangegeven wanneer er een bladzijde omgeslagen moet worden. 


Dikkie Dik
Laatst kocht ik via Marktplaats een exemplaar van luistercd's van Dikkie Dik. Maar deze ligt nog in de kast te wachten totdat ik Sam een keer wil verrassen. De boeken van Dikkie Dik vind Sam erg leuk, dus ik verwacht dat dit ook wel een succes gaat worden. 



Kikker
Ook van Kikker zijn er luistercd's. Sam is fan van Kikker. Het sterke aan deze verhalen vind ik dat ze allemaal gaan om sociaal emotionele thema's, zoals verdriet, omgaan met verlies, vriendschap, elkaar helpen, geduldig zijn. Ik merkte echt dat Sam anders op dingen ging reageren. Of dingen uit zijn dagelijks leventje ging herkennen door de verhalen van Kikker. Hij vroeg me bijvoorbeeld opeens: 'Hoe gaat het met je?' (exact op dezelfde toon :)) Of als hij zijn dag niet heeft zegt hij heel bijdehand: 'Ik voel me vandaag niet zo lekker'. Cd's zijn heel muzikaal omlijst met allerlei geluiden die bij het verhaal passen. 



Dit waren tot nu toe mijn bevindingen op dit gebied. Vul gerust aan in de reacties zodat we elkaar kunnen helpen. 

dinsdag 6 november 2018

Niet alleen rozengeur en maneschijn

Over het algemeen typ en praat ik vooral positief over pleegzorg. Maar de realiteit is ook dat pleegzorg heel zwaar kan zijn. Vandaag typ ik daar open en eerlijk iets over uit onze eigen ervaring. 

Wij hebben momenteel een periode achter de rug dat we ons voor het eerst open en eerlijk aan hebben gekeken en hebben gezegd: kunnen wij voor Sam blijven zorgen? Zijn wij de geschikte personen hiervoor? Kunnen wij Sam bieden wat hij nodig heeft?

Ik merkte namelijk aan mezelf dat ik enorm op mijn tenen ging lopen. Halve nachtrust en overdag een peuter vol woede. Ik voelde mezelf een boksbal. En ik vroeg mezelf vaak af: hoelang houd ik dit vol? Met een pittige peuter heb je een goede nachtrust nodig, maar daar kwamen we niet aan toe. En daarboven op hebben we niet alleen een leven met Sam, maar zijn er nog veel meer factoren (waaronder een zwangerschap)

Omdat ik Sam zijn vaste opvoeder ben, ben ik ook degene bij wie hij zichzelf is. Dus bij wie hij zich uit en de afgelopen tijd was dat vooral woede. Het advies van pleegzorg is rustig blijven, reageren zonder emotie. Maar na de zoveelste gebroken nacht en woede-aanval kon deze pleegmoeder het niet meer opbrengen rustig te reageren. 

En alles bij elkaar zorgde ervoor dat er minder genietmomentjes waren. Maar ook dat ik mezelf ging focussen op dingen die op dit moment niet goed gingen. Ik vergat te kijken naar wat we al bereikt hadden. 

Die periode realiseerde ik me ook echt voor het eerst: we hebben een zorgenkind. Een beschadigd kind, een kind wat een andere behandeling nodig heeft. Daarbij maakte ik mij ook zorgen voor zijn toekomst. 

Toch hebben we samen besloten dat we voor Sam willen blijven zorgen. De liefde voor hem is groot. Voor alle partijen is het beter dat Sam bij ons blijft. We willen samen investeren in zijn toekomst. En we weten ook dat het fases zijn waarin Sam moeilijk gedrag laat zien. Vaak is dit het gevolg van een ontwikkelingssprong of lichamelijke groei.

Daarnaast zien we Sam, ondanks de moeilijke fases, ook de goede kant op ontwikkelen. Heeft hij al heel veel geleerd in de tijd dat hij bij ons was. En dat geeft ook een drive om verder te gaan. 

Wel hebben we besloten om in die periodes hulp in te roepen van anderen, zodat Sam bijvoorbeeld een dagje ergens gaat spelen en ik bij kan gaan tanken. 

Deze stap is best groot voor ons. Toegeven dat het soms te zwaar is. Om hulp vragen. Toch weet ik dat er ook een kracht in ligt. Want op die manier kunnen we het volhouden. Daarom waarderen we het ook zo dat er mensen om ons heen staan die ons willen helpen. 

En opnieuw heb ik door deze periode weer ontzettend veel geleerd. Een pleegkind zorgt er in ieder geval voor dat je je persoonlijk blijft ontwikkelen. 

vrijdag 2 november 2018

Oplaadmomentjes

Deze mama is geen mama die altijd in topvorm is. Sommige weken geniet ik volop van het moederschap, andere weken vind ik het loodzwaar. De weken waarin ik het loodzwaar vind probeer ik wat meer oplaadmomentjes te vinden, al ben ik daar geen ster in. Maar ik weet ondertussen wel dat, als ik het niet volhoud, mijn hele gezinnetje daar onder lijdt. 

Ik ben geen type die af en toe een dag voor zichzelf gaat shoppen. Ik heb niet de luxe om Sam zomaar 'n dag weg te brengen. Leon is druk met twee banen. Dus ik probeer mijn oplaadmomentjes in het leven van iedere dag te plannen. 

Naar Sam kijken als hij speelt
Dat kan ongelooflijk relativeren. Zo heerlijk om een kind de wereld zien te ontdekken. Als hij in bad speelt en schuim op z'n handen bestudeert. Of als hij iets nieuws proeft wat hij nog nooit heeft gegeten. En hoe heerlijk is het om hem te zien genieten in z'n spel. Misschien geniet ik wel dubbel omdat de afgelopen jaren voor ons best pittig waren. Waarin Sam veel boos en gefrustreerd was, of weken waarin hij niet tot spel kwam. 
Misschien herkenbaar, maar voorheen pakte ik sneller even een sopje als ik merkte dat Sam ging spelen om gebruik van het moment te maken en eens even lekker mijn huishouden op orde te brengen. Maar eventjes 5 minuten naar mijn pleegzoon kijken die zo lekker speelt, daar laad ik van op!

Lekker kop thee met een stuk chocola

Ooit kreeg ik via mijn werk een pakketje cadeau met soorten thee. En daar zat één soort thee in die ik ongelooflijk lekker vond. Deze thee gebruik ik niet dagelijks, maar ik bewaar het 'als extraatje'. Dus als we op vakantie zijn koop ik zo'n pakje thee. En als ik nu een kop van die thee drink komen er sowieso vakantieherinneringen boven. 
En chocola..heeft dat nog uitleg nodig? Ik ben er dol op! 

Tijd voor mezelf
Als ik merk dat ik er doorheen zit plan ik tijd voor mezelf. En zoals ik al zei: dat is eigenlijk geen dag weg. Maar denk meer aan een ochtendje dat Sam op de peuterspeelzaal zit of een avondje. Ik probeer dan dat to-do-lijstje wat altijd in mijn hoofd of op papier staat te negeren en mezelf de vraag te stellen: waar heb ik nu zin in?  Pas ben ik om 9 uur 's morgens weer terug in bed gekropen toen ik Sam had weggebracht naar de peuterspeelzaal. Dronk ik daarna een kop thee en las een boek. Soms heb ik zin om te tuinieren. Soms om creatief bezig te zijn. Zo'n ochtendje of avondje voelt als een cadeautje aan mezelf. 

Tijd met z'n tweetjes
Een gepland avondje met Leon is echt heerlijk. Dan kook ik voor z'n tweetjes terwijl Leon Sam naar bed brengt. Sam eet vooraf vaak een kliekje of in ieder geval iets wat hij lekker vind. We eten uitgebreid en ik geniet alleen al van een ononderbroken gesprek tijdens het eten. Onverdeelde aandacht voor ons twee. Vaak kruipen we daarna op de bank met wat lekkers en een film. Heerlijk zo'n avond! 

Buitenlucht!
Vandaag merkte ik het ook weer. Totaal mijn dag niet, kun je hebben tijdens je zwangerschap :), toch even naar buiten en daar knapte ik gigantisch van op. Ik kwam vol energie weer terug. Ook Sam mist het buiten spelen. Vooral omdat mama nu niet op een tuinstoel naast de zandbak komt zitten. 

Dit zijn zomaar 5 oplaadmomentjes voor mezelf. Ik kan je daarbij vertellen dat ik tijdens mijn zwangerschap vaak moe ben en dus overdag soms in bed kruip of op de bank lig. Dit heb ik getraind met Sam. Hij vond het in het begin helemaal niks. Maar ik heb hem uitgelegd waarom ik moe ben en dat ik straks, na mijn slaapje, tijd voor hem heb. Zodra ik nu op de bank ligt komt hij even controleren wat ik aan het doen ben en dan kan hij zichzelf ongeveer een kwartier lang vermaken. Bewust probeer ik er geen filmpje aan te koppelen, omdat ik daar niet zo'n fan van ben. Dit hou ik achter de hand in noodgevallen, dus als ik mijn rust écht heel hard nodig heb. Maar vaak zet ik een luistercd aan en wikkel ik hem lekker in een dekentje in een stoel. Na 10 minuten slaap ben ik weer opgeknapt. En maken we samen een puzzel of lezen een boekje. 

dinsdag 30 oktober 2018

Mokkacake met walnoten

Weinig tijd en toch iets lekkers bij de koffie? Dit cake-recept is voor jou!
Ik maak deze cake vaak als ik een vol programma heb. Het beslag is namelijk zo klaar.



Het zakje oploskoffie wat ik gebruik ziet er zo uit. Al een paar jaar achter elkaar zitten er zakjes oploskoffie in zijn kerstpakket. We zijn geen koffieleuten en gebruiken ze anders niet. 



Ingrediënten:
- 200 gram boter
- zakje oploskoffie (of 4 theelepels oploskoffie)
- 200 gram zelfrijzend bakmeel
- 150 gram suiker
- theelepel bakpoeder
- 4 eieren
- flinke hand walnoten

Werkwijze:
1. Verwarm de oven voor op 160 graden.
2. Smelt de boter in een pan. 
3. Vet je cakeblik in en verdeel de walnoten op de bodem van het blik. 
4. Als de boter gesmolten is voeg je de oploskoffie toe en roer je goed.  
5. Voeg alle ingrediënten (behalve de walnoten) bij elkaar en mix goed door elkaar. 
6. Verdeel het beslag over het cakeblik en zet voor ongeveer 60 minuten in de oven. 
7. Eet smakelijk!



vrijdag 26 oktober 2018

Favoriete baksels top 5

Ik hou heel erg van koken en bakken. Ik bak eigenlijk voor ieder weekend wel iets lekkers. Pas was ik zo moe en uitgeput dat we een keertje een doosje tompoezen hadden. Het voelde heel onwennig, want het gebeurd echt zelden tot nooit. 

Door de jaren heen heb ik wel een aantal absolute favoriete baksels die hier altijd in de smaak vallen. Het leuke is dat je tegenwoordig geen bakboek meer nodig hebt om recepten te vinden, het internet staat bomvol met recepten. Veel recepten uit bakboeken kun je namelijk gewoon op internet vinden. De grootste reden waarom ik niet zoveel bakboeken in mijn kast heb staan. 

1. Brownies



Echt mijn nummer 1 en terecht. Ze zijn zo lekker! Het recept is van Rutger en het staat in zijn bakboek: Bakbijbel. Maar ook op internet kun je het recept ook vinden. Heerlijk met een lepel opgeklopte slagroom erbij. 

2. Kwarktaart

Blijft lekker. Citroen in de zomer en een variant met aardbei vaak in de winter. De link verwijst naar een kwarktaart met citroen.

3. Citroen-yoghurtcake



Weer zo'n recept wat ik in een bakboek gevonden heb, maar na wat speurtocht gewoon op internet vermeldt staat. Dit is een heerlijke cake, die ook in de winter super lekker is. Heel goed te bewaren in de koelkast.

4. Chocolade boterkoek

Ik maakte vaak gewone boterkoek uit een bakboek. Maar laatst kwam ik de chocolade-variant tegen op een site. En als échte chocoladeliefhebber moest ik dit recept toch echt testen. Geslaagd met vlag en wimpel. Lijkt qua smaak veel op de brownies van nummer 1, maar is wat makkelijker te maken. 

5. Advocaattaart

Deze staat al een tijdje niet meer op het menu hier in verband met zwangerschap. Er zit namelijk advocaat in. Maar voorheen aten we regelmatig dit lekkere taartje (natuurlijk at Sam er niet van mee). Recept staat vrij omslachtig beschreven, maar is vrij simpel om te maken. En ooooo wat krijg ik nu zin in een lekkere punt van deze taart!!!

Wat is jouw favoriet?

dinsdag 23 oktober 2018

Tips voor (thuisblijf)moeders

Ben jij fulltimethuisblijfmoeder of van plan om fulltime thuisblijfmoeder te worden? Hieronder tips waarvan ik het fijn had gevonden dat iemand ze mij ooit van te voren had verteld. En trouwens...de meeste tips gelden voor alle moeders, fulltime thuis of niet.

Bron: Pixabay

1. Tijd voor jezelf

Ik begin meteen maar met een punt dat ik zelf heel lastig vind en waar ik veel over nagedacht heb. Ik probeer er op later tijd nog eens een blogpost over te schrijven. Maar het komt hier op neer: als moeder geef je heel veel van jezelf aan je man en kind(eren). Dat is, in mijn inziens, je taak en roeping. Anderzijds moet je zorgen dat je zelf ook oplaad, zodat je weer kunt gaan geven. Hoe je dit invult is voor ieder anders. Soms kan een uurtje baantjes trekken in het zwembad voldoende zijn om te ontspannen. Een ander kruipt op de bank met een mooi boek of film. Weer een ander zit op een koor of doet vrijwilligerswerk. Voor mij was het een zoektocht hoe ik de balans kon vinden en misschien ben ik er nog steeds wel niet uit. Maar ik weet dat het belangrijk is dat ik mezelf zo nu en dan oplaad. En dat wil ik je graag meegeven. Zoek een balans. 

2. Uitdaging

Zoek voor jezelf ook een uitdaging. Zelf had ik heel erg het gevoel dat ik daalde in niveau en dat ik in een sleur zakte. Tot ik me de vraag ging stellen: wat vind ik leuk om te doen? Lezen? Dit jaar probeer ik iedere week een boek te lezen. Of naaien? Ik probeer 5 kledingstukken te naaien dit jaar. Ik daagde mezelf uit. Een blog beginnen was één van de uitdagingen. Het leukste vind ik dat ik veel uitdagingen kan combineren met het moederschap. Iedere dag een kwartiertje wandelen kan prima met Sam erbij. En ook bloggen is een goede combinatie. 

3. Planning

Maak voor jezelf een 'flexibele planning' voor iedere dag. Zodat je, als je opstaat, weet wat je die dag wil gaan doen. Ik plan iedere dag een poetsklus. En daar begin ik ook vaak mee na het ontbijt, dat werkt voor mij het fijnst. De rest van de dag volgt daarna weer. Zodra ik een hele dag niks actiefs op de planning heb staan heb ik de neiging de hele dag op de bank te hangen. En daar word in ieder geval ik niet blij van. 
Met 'flexibele planning' bedoel ik trouwens dat je makkelijk kan schuiven en enigszins flexibel erin bent. Een ziek kind heeft meer aandacht nodig dan de stof op de vensterbank. Mensen voor materialen. 

4. Erop uit!

Ga er iedere dag met je kind erop uit, als dat lukt. Als je een baby of peuter verzorgt is er kans dat je de hele dag in je huis blijft zitten, vooral in de wintermaanden. Ik merkte dat ik het fijn vond om iedere dag even buitenshuis te komen. Bibliotheek, eendjes voeren, boodschapje doen, bakje thee bij een vriendin etc. Je ziet, het hoeven geen grote dingen te zijn. Maar even andere mensen zien en ontmoeten verfrist je kijk weer op de dag. 

5. Geniet heel bewust

Het leven is zo gehaast dat je soms vergeet te genieten van je kind. Vaak vind ik het heerlijk om zomaar een kwartiertje naar m'n spelende kind te kijken die de wereld aan het ontdekken is. Het relativeert, want dan besef ik weer waarom ik de keuze heb gemaakt om voor hem te gaan zorgen. En geniet verder van alle kleine dingen die het leven je geeft en die zoveel andere mensen niet hebben. 

6. Voel je niet schuldig

Sommige mensen kunnen je heel erg het gevoel geven dat je een heel relax leventje hebt als je als moeder hele dagen thuis zit. Enerzijds, ja. Ik werk niet voor een baas die verwacht dat je iets op een bepaalde datum af hebt. Of ik hoef niet exact op tijd op mijn werk te komen. Sommige dingen kan ik met gemak een dagje doorschuiven. Maar anderzijds nee, het leven als thuisblijfmoeder is niet relaxt. Je zit namelijk de hele dag onder één dak met hetzelfde kind of meerdere kinderen. Dat is zeker een zegen, maar als je peuter z'n dag niet heeft kan het je van al je energie beroven. Verder heb je nooit het idee dat je klaar bent, er zijn altijd nog klusjes die je kunt doen en altijd nog een kind die je aandacht wil. Je hebt niet het opgeluchte gevoel van 'weekend' of 'vakantie'. En zeker vakantie vergt vaak van jou als moeder nog meer energie. Dus voel je niet schuldig als je om 3 uur je koffie in een luie tuinstoel in de zon opdrinkt en vervolgens nog een uurtje blijft zitten. Dat uurtje haal jij 's nachts weer in :)

7. Zoek lotgenoten op

Hoe fijn is het om iemand naast je te hebben staan die in hetzelfde schuitje als jij zit. Dat is in alle situaties van het leven heel bemoedigend. Maar zeker als thuisblijfmoeder is het fijn als je even bij kunt kletsen met een andere thuisblijfmoeder. Zoek ze op! Of desnoods, als de afstand te groot is, app dan. Deel je genietmomentje, een ontwikkelingssprongetje van je kind, maar ook als het die dag wat minder gaat deel je het. Zij begrijpt je waarschijnlijk als geen ander. En dat begrip kan je juist weer de energie geven om de draad op te pakken of om de situatie te relativeren. 

Aanvullende tips zijn welkom in de reacties!