donderdag 2 april 2020

Update

Lieve allemaal, 

Jullie hebben al even niks van mij gehoord. Daarom een update van deze kant.

Ik hoop dat het goed gaat met je. Dat je in goede gezondheid verkeerd. Hoewel een goede gezondheid altijd een cadeautje is, in deze tijd waarderen we het extra. Ik schat in dat deze periode voor iedereen pittig is. Ik geniet nog van de dingen die zoals altijd gaan. Eén van die dingen is het lezen van blogs. Zelf hoop ik ook af en toe iets te posten, indien mogelijk. 

De eerste twee weken dat Sam thuis was, waren pittige weken. Ik voelde me half ziek, had weinig energie en was niet fit. Sam was helemaal van de kaart omdat alles anders was. En dan hadden we nog Niek, die had last van doorkomende tanden. Ik stond op standje overleven en in mijn hoofd was het een chaos. Want de hele wereld leek opeens anders. Dingen die je niet voor mogelijk hield, gebeurden nu. Ik moest daar voor mezelf wel een weg in zoeken. 

Uiteindelijk realiseerde ik me, dat deze situatie nog wel eens heel lang kon gaan duren. In elk geval langer dan 3 weken. Ik voelde lichtelijk paniek in me omhoog komen. Kon ik dit wel aan? En zo niet, had ik ergens een keuze? Dus,de lat flink omlaag. Het huishouden ging op standje makkelijk en de kinderen werden prioriteit nummer 1. Als ze beiden zelfstandig bezig waren zag ik een kans om even met een doek over de vensterbank te gaan. We moesten met z'n allen een manier zoeken waarin iedereen zich fijn voelt en wat voor iedereen werkt de komende periode. 

Het vervelende is dat we net met pleegzorg een manier hadden bedacht waarop ik ontlast werd wat betreft de zorg voor Sam. Sam is een schat van een jongen, maar vergt heel veel aandacht en energie. En ik heb nog een jongetje om voor te zorgen. Sam gaat sinds kort naar school wat mij al een hoop ruimte en lucht geeft (en energie). Daarnaast hebben we een gastgezin, waar Sam regelmatig kan gaan spelen, voornamelijk in de vakanties. Maar alles wat we samen met pleegzorg bedacht hadden werkte nu niet. Ik heb me echt alleen gevoeld. Daar zat ik dan, Leon kan gelukkig gewoon gaan werken, mijn pleegzorgbegeleider en therapeut kunnen me alleen telefonisch bereiken, en ik kon Sam nergens naar toe brengen zodat ik zelf even op adem kon komen. 

Ten einde raad heb ik ons gastgezin geappt dat ik er echt even helemaal doorheen zat. En hoe lief...als we geen Corona-verschijnselen hadden binnen ons gezin was Sam van harte welkom. En die dag dat Sam weg was heeft me heel goed gedaan. Alhoewel ik me diep in mijn hart schuldig voelde, vanwege de besmetting maar ook vanwege andere ouders die deze kans niet hebben. Sam mag nu één dag in de week (zolang we in deze situatie zitten) naar het gastgezin. 

Verder merk ik, nu we 3 weken verder zijn, we wel een bepaald ritme krijgen. Deze situatie begint te wennen. De routines beginnen er weer in te komen.Ik vind het overigens heerlijk om niet de hele dag (en vooral 's ochtends) op de klok te leven. Dat het sociale leven plat ligt geeft ook wel bepaalde rust.  We leven als gezin op een eilandje. Ons leven speelt zich thuis af. En ook heel veel buiten, want wat is dit prachtige lenteweer een zegen! Tegelijkertijd voel ik me ook wel alleen. Ik zie nauwelijks iemand anders dan mijn eigen gezin (wij wonen buitenaf). En als de kinderen hun dag niet hebben kun je ze niet afleiden door even bij oma op bezoek te gaan. We zijn echt op elkaar aangewezen. 

Voor mezelf heb ik besloten dat ik probeer te leren van deze periode. God roept en wil ons iets zeggen. Verder denk ik dat het goed is deze periode veel te investeren in mijn gezin. 


Als ik de rust en energie heb hoop ik binnenkort weer een blogartikel online te zetten. 
Ik ga me nu niet houden aan wekelijks een blogartikel, ik hou de lat laag voor mezelf. Bloggen is voor mij ontspanning en zo wou ik dat ook houden. Ik heb ideeën genoeg om te bloggen, maar mis vaak de energie en drive om er daadwerkelijk een blogartikel van te maken. 

Tot slot zorg allemaal goed voor jezelf en voor anderen!

vrijdag 6 maart 2020

Moestuinieren tips voor beginners

Zoals je weet: ik hou van tuinieren! Ik kan niet wachten totdat het voorjaar écht aanbreekt. Ik heb zin om mijn hele tuin weer vol te planten en te zaaien. Het eerste beginnetje heb ik een paar weken terug al gemaakt: in mijn vensterbank staan al bakjes vol plantjes. Het plan voor de moestuin al gemaakt. 

Het leek me leuk om een blogartikel voor jullie te schrijven over moestuinieren. Want hoe heerlijk is het om een avondmaaltijd te maken voor je man (en/of kinderen) met verse groenten uit eigen tuin. 



Moestuinieren is niet echt moeilijk. Stel dat je ook het komende seizoen ook eens een poging gaat wagen, dan wil ik je hier wat tips en informatie geven waardoor het wat makkelijker voor je zou kunnen worden. 

1. Begin klein. Een moestuin is prachtig, maar in het seizoen ook druk. In de zomer ben je met een redelijke moestuin (ter grootte van een volkstuin) minstens 8 uur per week bezig. Denk aan onkruid wieden, oogsten, zaaien, water geven. En dat is wat heel veel mensen tegenhoudt, want wie heeft nu opeens in de zomer 8 uren extra aan tijd over? Begin daarom klein. Ik probeer zelf ieder jaar iets groter te denken, maar hou wel rekening met mijn andere bezigheden. Je kunt zelfs beginnen met alleen maar in potten kweken. Pepers, rucola,paprika, komkommer, kruiden, snijsla, veldsla en nog veel meer: je kunt het allemaal in potten kweken. Hier kun je er meer over lezen. Natuurlijk kun je ook een klein stukje bloementuin omtoveren tot groentetuin. Let overigens wel op: planten beginnen klein, maar sommige nemen op het eind heel veel ruimte in. Een courgetteplant word enorm groot en een komkommer slingert je tuin door. 

2. Ga er vanuit dat het mislukt. Dat klinkt vreselijk negatief, maar alles wat ik uit mijn moestuin haal is voor mij bonus. Als je gaat moestuinieren kom je erachter dat je afhankelijk bent van verschillende factoren. De lastigste factor is het weer. En daar kun je nou net niks aan veranderen. Natuurlijk zijn er allemaal manieren om het na te bootsen, maar een regenbui is veel vruchtbaarder dan het water uit je gieter. Het ene jaar is het te droog, het andere jaar te nat, het volgend jaar te weinig zon en zo is het ieder jaar wat. Dit zul je ook merken aan de oogst uit je tuin. Als voorbeeld: tomaten houden echt van zon en warmte, afgelopen twee zomers (die erg warm waren) had ik prachtige tomaten. Bij plotseling te veel vocht hebben de tomaten de neiging om open te barsten en te gaan schimmelen. Ik moestuinier al jaren, en ieder jaar leer ik weer bij. Geen enkel jaar is hetzelfde. En dat maakt het zo leuk. Oogst uit eigen tuin maakt je zo blij! Want je weet dat het niet vanzelf gaat. 

3. Begin simpel. Een aantal dingen die het je wat eenvoudiger maken:

  • Koop plantjes in de winkel. Ik kweek ze zelf omdat ik daarvan geniet, maar het kost je veel tijd en energie en het gaat lang niet altijd goed. Plantjes in de winkel zijn in de regel gewoon gezond en sterk dus je start al goed. 
  • Je kunt niet alles als plantje kopen, sommige gewassen moet je zaaien (bijv. radijsjes of spinazie). Achterop het zakje staat precies wanneer en hoe je ze kunt zaaien en wanneer je de oogst kan verwachten. Je kunt zaad een jaar bewaren, maar de kiemkracht gaat er wel op achteruit. 
  • Sommige gewassen zijn lastig te kweken: kool vind ik bijvoorbeeld een hele moeilijke. Ze zijn heel gevoelig voor ongedierte. Tomatenplant vraagt onderhoud (als je hem dieft voor een goede opbrengst). Komkommer heeft veel water nodig. 
  • Sommige gewassen gaan vanzelf, een hele mooie daarvan is de courgette. Daar kun je heel lang en heel veel van oogsten. Ook kruiden willen in de regel goed groeien. En radijsjes zijn ook heel leuk om mee te beginnen: je kunt ze na een aantal weken al oogsten.
  • Hou het bij! Onkruid groeit sneller dan je gewassen. Ze pikken de voedingsstoffen, water en zonlicht van je gewassen. Het is belangrijk dat je regelmatig (bijv. op een vast tijdstip) onkruid weghaalt.
  • Bij droogte is het belangrijk om ook op een vast tijdstip water te geven. Vaak doe ik het in de avonduren, overdag verdampt het water te vlug. 

4. Leer het van een ervaren iemand. Ieder gewas heeft z'n specifieke manier van telen. Natuurlijk kun je het uit een boek leren, maar mijn voorkeur heeft de ervaring. Ik leerde veel van mijn opa. Vraag ervaring of lees je in voordat je een gewas plant of zaait. Een schat aan informatie vind je op deze site

5. Moestuinieren kan goed biologisch. Gewasbescherming (gif) gebruik ik nooit. Met vruchtbare grond heb je niet meteen (kunst)mest nodig. Mocht je onvruchtbare grond hebben dan kun je bij het tuincentrum verschillende soorten (kunst)mest halen. Het enige wat ik wel eens gebruik zijn slakkenkorrels (ook te verkrijgen bij het tuincentrum). Ik strooi ze vaak preventief al om mijn sla en aardbeien heen. Verder lukt het me aardig om biologisch te telen. Kool en aardappelen zijn lastig om biologisch te telen in verband met ongedierte (kool) en ziekte (aardappelen). 

Hè, het was toch lastig om al die informatie beknopt in een blogartikel te krijgen. Er is zoveel over te vertellen! Middenin het seizoen wil ik je proberen een kijkje te geven in mijn moestuin. 

Moestuinier jij? Of ga je dit seizoen een poging wagen?


vrijdag 28 februari 2020

Huilend moederhart

Zo nu en dan vind ik het heel fijn om van me af te typen. Recht vanuit mijn hart. Vandaag zo'n blog recht vanuit mijn moederhart. 

Ik heb nooit geweten dat een moederhart zoveel pijn kon doen. Ik heb nooit begrepen dat je je zo wanhopig voelt als je merkt dat je kind op alle fronten vastloopt. Nooit heb ik begrepen dat gesprekken over je kind je bijna lichamelijk pijn kunnen doen. En toch zijn er wekelijks van die gesprekken. En natuurlijk ze proberen je kind toch positief te schetsen, maar de boodschap komt over. Ik zie mijn pleegkind falen op scholen, falen in het contact met andere kinderen. En keer op keer bevestigen andere mensen dat. 

pixabay
En eerlijk gezegd: thuis zie ik het voor mijn ogen gebeuren. Thuis is het ook niet het jongetje wat hij diep van binnen is, thuis heeft zijn trauma de overhand. Thuis komt alle frustratie van de hele schooldag los. Probeer ik hem op te vangen waar ik kan, maar ontglipt mij soms ook de frustratie. Omdat ik zijn veilig honk ben, voel ik me de rots waar tegenaan gebeukt wordt, soms letterlijk. Typte ik nou rots? Ik voel me vaak meer een hoop zand die langzaam steeds kleiner word. 

En stiekem van binnen voel je dolksteken, kruipt de onzekerheid omhoog. Zou ik het dan wel goed doen? Geef ik hem genoeg tijd, aandacht en liefde? Leer ik hem de goede dingen of ziet hij mij ook iedere keer de fout ingaan? 

En stiekem wil je het van de daken afschreeuwen: ja, ik geef hem liefde! Ja, ik geef hem aandacht! Ja, ik leer hem de goede dingen! Ik maak iedere dag weer fouten, maar ik doe mijn best om mijn pleegkind goed op te voeden. 

Niemand op de wereld houdt meer van hem dan ik. Hij is niet mijn eigen vlees en bloed, maar hij is toch een stukje van mij, want mijn liefde, aandacht en tijd heb ik in zijn opvoeding gestopt. Maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat liefde niet alle problemen oplost. Want anders hadden we deze problemen niet gehad. 

Ondertussen krijg ik een mailtje binnen: gesprek met orthopedagoog op school. 

Ik stuur Leon een appje: 'schat, kun jij dat gesprek voeren op school?'

Want deze moeder laat haar hart huilen. Typt het hele verhaal, nog met haar jas aan en een reep chocolade naast zich. Waarschijnlijk kan een vaderhart de dolksteken beter opvangen. 

vrijdag 21 februari 2020

Budgettips voor je boodschappen

Eerder schreef ik al dat ik werk met een boodschappenbudget. De belangrijkste reden om dat te doen is omdat het geld er anders uitvliegt zonder dat je er bepaalde controle over hebt. Vooral met boodschappen, is mijn ervaring. Ik pakte veel vaker iets extra's mee. En dat is natuurlijk lekker, maar op jaarbasis kan dat een behoorlijk bedrag zijn. 
Momenteel leven we met z'n viertjes van een budget (hiervan koop ik alle levensmiddelen en verzorgingsartikelen) van €325 per maand. Ik pin altijd €25 extra omdat ik iedere maand een doos met boodschappen aan een minima-gezin geef. Die €25 gebruik ik niet exact, maar als ik het nareken is het vaak om en nabij dat bedrag. Ik wil daar niet te krampachtig in zijn. Voor onszelf doe ik ook niet zo krampachtig boodschappen. 


Ik heb het heel lastig gevonden om een bepaald balans te vinden. Ik wil van mijn geld geen afgod maken. We hebben het financieel goed, dus wat dat betreft is het niet nodig om met een budget te rekenen. Van €300 zouden we ook goed rond kunnen komen, maar ik weet dat het me dan echt bezig ga houden en dat het me afleidt van andere belangrijke dingen. Van €325 kunnen we ook extra dingen kopen en zijn de luxe dingen een extraatje. Het is mijn streven om eind van de maand iets over te houden. Dit stop ik in een potje en hiervan kunnen we als gezin iets leuks gaan doen. Van de zomer telde ik op een vrijdagmiddag het bedrag uit het potje en was het zoveel dat we 's avonds zijn gaan wokken als gezin. Hoe leuk is dat!

Verder vind ik het lastig om de balans te vinden tussen de prijs en de kwaliteit van iets. Gezond eten vind ik ook belangrijk. Ik wil niet bezuinigen op groenten en fruit, hoewel je wel kunt kijken naar goedkopere keuzes. Ik wil ook graag eerlijk eten kopen. Maar dat is erg lastig te bepalen. Daarom hou ik me vaak aan de tip van Teun van der Keuken. Ik las namelijk zijn boek Survivalgids door de supermarkt. 'Koop de producten bij de mensen die er verstand van hebben'. En dat is 9 van de 10 keer niet de supermarkt. Nou koop ik het gros nog steeds bij de supermarkt, want kilometers rijden voor bepaalde producten heeft ook mijn voorkeur niet. Maar ik ga er wel van uit dat de groenteboer meer verstand heeft van de groenten die hij verkoopt dan de supermarkt. En dan betaal ik daar inderdaad vaak een eurootje meer voor. Brood koop ik ook bij de bakker. Dit kost me per week zeker €2 meer, maar ik ga ervan uit dat het dan eerlijk brood is. De markt is mijn favoriet. Vaak wat goedkoper dan in een winkel. 

Eén van mijn beste vrienden in mijn huishoudelijke apparaten is de vriezer. Doordat ik veel dingen invries kunnen we echt goedkoper eten. 

Hieronder mijn manieren om wat goedkoper boodschappen te doen:

1. Ik doe boodschappen bij de 'goedkopere supermarkten', dit loont namelijk echt! Ik denk dat dat de reden is dat we nog steeds van hetzelfde budget leven dan 2 jaar terug met een persoontje meer. Nu eet een baby niet zomaar tientallen euro's op per maand, maar telt toch mee qua luiers en zulk soort dingen. 

2. Deze klinkt niet goed, maar toch doe ik het: lees geen reclamefolders. In de winkel zie ik vanzelf de aanbiedingen langs komen. Ik maak er alleen gebruik van als ik het écht kan gebruiken. Aanbiedingen van groenten en fruit neem ik niet meer mee in de supermarkt, en van vlees of vis namelijk ook niet. Wetend dat de supermarkt mij niet dit cadeautje gunt, maar eerst de boer heeft afgeperst. 

3. Koop bij de boer! Dit lukt me niet altijd, maar het is wel een goede manier om aan een eerlijk product te komen zonder de hoofdprijs te betalen. 

4. Groot denken.  Per maand koop ik een kilo gehakt en een kilo kip. We zijn iets minder vlees gaan eten daardoor kunnen we een keertje meer van een kilo eten. Gehakt koop ik vaak wel in de supermarkt, kip koop ik op de markt. 
Maar ook qua eten klaarmaken kun je groot denken. Vries porties tomatensaus of erwtensoep in. Ideaal en echt goedkoper. 

5. Red eten! In de supermarkt kijk ik altijd naar kortingstickers. Het is vaak eten wat bijna weggegooid gaat worden. Producten die we gebruiken neem ik mee. Ook op de markt kijk ik vaak bij de bak van 'bijna weggegooide producten'. Mijn missie is om iedere week iets te redden. Zo redde ik pas 7 preien en een hele grote zak half rotte appels en een zak champignons. De preien sneed ik in stukjes en vroor ik in (7 boterbakjes vol) en die gebruik ik voor in de soep, bami, nasi etc. De zak appel probeer ik regelmatig te scoren. Voor een euro heb ik 5 boterbakjes appelmoes. De champignons bakte ik een gedeelte op voor op een geroosterde boterham, maakte ik champignonsoep van en de rest ging in de nasi. Sinds kort heb ik ook de app to good too go. Maar nog geen ervaring, het is vaak ophalen tussen 17.00 - 18.00 uur en dan is het hier spitstijd. 

6. Ik maak veel dingen zelf, maar alleen als ik er tijd voor heb. Zelf brood bakken is geweldig, maar het past niet altijd in mijn planning. Ook koekjes koop ik regelmatig en dat is soms ook goedkoper. Appelmoes maak ik altijd zelf, ik vind appelmoes in de supermarkt naar verhouding echt duur. Soms is het goedkoper om zelf dingen te maken, soms kun je het beter kant en klaar in de supermarkt kopen. Maar door het zelf te maken vind ik het fijn dat ik zelf de controle heb over wat we opeten.

7. Goedkopere keuzes maken. Deze gebruik ik vaak met groenten en fruit. Goedkoper fruit zijn appels en bananen. Een goedkope groenten zijn bijvoorbeeld prei of wortels. Soms betaal je per stuk, bijvoorbeeld bij bloemkool. Ik kies dan vaak een grote uit en daar eten we dan 2x van, relatief is het dan geen dure groente meer. 
Een andere tip op dit gebied is dat diepvriesgroenten een goedkopere optie is. Het is bijna altijd goedkoper dan de verse variant. De structuur is vaak anders, daar moet je van houden. 
Een ananas is heerlijk, maar wel duur. Toch koop ik regelmatig een ananas omdat Sam daar heel dol op is. We eten die dan vaak als toetje. Ik geef liever mijn geld uit aan een ananas dan aan een ongezond toetje.

8. Wees zelfvoorzienend. Onze groentetuin levert ons heel veel op. Doordat ik veel inmaak leven we in de winter echt goedkoop. Wortels, jam, rode bieten, uien, tomatensap, pastasaus, bonen, aardappels en boerenkool heb ik bijna de hele winter voor het pakken. En ik weet het, ik ben gezegend met een stuk vruchtbare grond en met interesse voor alles wat groeit. Maar je kunt ook klein beginnen door wat kruiden in een pot in je vensterbank te zetten. Of een tomatenplant in een pot naast je achterdeur te zetten. 

9. Niet weggooien! Ik probeer geen eten weg te gooien. Maar eerlijk gezegd vind het soms best wel lastig, vooral met kleintjes die hun hele bord omwoelen voordat ze toegeven dat ze een volle buik hebben. Een goede optie vind ik dan om het eten aan een dier te geven. Kippen zijn hier heel geschikt voor. Verder is wederom de vriezer een grote vriend hier. Vaak eten we op zondag wat soep met een restje uit de koelkast of vriezer. Prima combinatie.  

vrijdag 7 februari 2020

Valentijnsdag 2020

Doen jullie aan Valentijnsdag?

Wij eigenlijk niet. We doen er wel vaak gek over. Maar er gebeurd eigenlijk nooit iets...

Bij de evaluatie van 2019 hebben Leon en ik afgesproken dat we in 2020 wat meer zouden gaan vieren. Dus de prestaties van onze kinderen of natuurlijk de prestaties die we zelf boeken. En denk dan niet aan feestjes, maar meer aan een extra lekker toetje of een extra boekje voorlezen. 

Dus...vieren we dit jaar Valentijnsdag. 

Pexels
12 dates voor samen 
Leon en ik hebben ontdekt dat we eigenlijk veel te weinig samen weggaan. En we hebben ook gemerkt dat dit best wel invloed op je relatie kan hebben. We zitten in de zogenaamde tropenjaren, en die zijn soms even leuk als pittig. Dus als stok achter de deur heb ik 12 kaartjes gemaakt met op ieder kaart een uitje. En eigenlijk zijn het niet altijd uitjes, want sommige zijn prima thuis uitvoerbaar. Het gekke is dat je zelfs zulke dingen moet plannen, omdat het anders gewoon een bank-hang-avondje wordt of blijft. 

Ik verzon deze uitjes:
1. Bowlen
2. Uit eten
3. Fietstocht
4. Shoppen
5. Karten
6. Lunchen
7. Samen koken
8. Schaatsen
9. Wandelen
10. Spelletjesavond
11. Barbecueën
12. Nachtje in een hotel

Ik ben ervan overtuigd dat Leon hier blij mee is. Er zitten uitjes bij die ik écht voor hem doe en waar ik zelf wat minder mee heb. Sommige uitjes deden we ook in onze verkeringstijd, het gekke is dat we daar mee gestopt zijn toen we getrouwd zijn. 

Voor meer inspiratie kun je op internet heel veel ideeën vinden. Je kunt ze overigens ook leuk inpakken, door bij ieder uitje iets tastbaars in te pakken wat daarmee te maken heeft. Maar ik ging voor de makkelijke versie. 

12 dates voor het gezin
Maar omdat Valentijnsdag een dag van de liefde is wil ik ook onze jongens erbij betrekken. Ook de uitjes voor het gezin schieten hier er soms echt bij in. Er is altijd wel wat te doen. Maar tegelijkertijd besef ik dat de jongens over 10 jaar echt niet meer zo gretig zijn om met ons weg te gaan. Voor je het weet zijn ze groot. Onze jongens hebben geen grote wensen, maar genieten vaak juist van de kleine dingen. 

Ik verzon deze uitjes voor het gezin:
1. IJsje halen
2. Picknicken
3. Zwemmen
4. Boswandeling
5. Blote voetenpad
6. Barbecueën
7. Speeltuin
8. Fotoshoot
9. Met z'n allen koken
10. Kinderboerderij
11. Kabouterpad
12. Orchideeëntuin

Deze uitjes zijn geen dure uitjes, maar ik weet zeker dat we met z'n allen plezier zullen beleven en herinneringen maken. Voor het gezin moet je tijd maken, werk blijft er altijd. 

Verder wil ik het een beetje speciale feestelijke dag maken. En net wat uitgebreider koken dan we gewend zijn. 

Op deze site zie je nog meer dingen die leuk zijn om als gezin aandacht te geven aan Valentijnsdag. En hier kun je nog wat inspiratie op doen voor je huwelijk. 

Ik pak 14 februari gewoon als een excuus om er wat gezelligs van te maken met mijn gezin. Maar eigenlijk kunnen dat iedere andere willekeurige dag ook. Ik ben benieuwd naar jullie tradities. Reageer gerust hieronder. 


vrijdag 31 januari 2020

Winterklus: ALLE kasten opruimen


Zie je bovenstaande foto? Het teken dat er weer een winterklus is geklaard. Weer een vinkje op mijn to-do-list.  

Ik heb namelijk afgelopen weken ALLE kasten in ons huis opgeruimd. En dan letterlijk alle kasten. Alle spullen bekeken, kast van binnen en van buiten een sopje gegeven en alles wat voor ons nog van waarde is teruggezet. 

Alle spullen die weg konden heb ik in één ruimte bewaard. Die ruimte heb ik net vandaag voor het laatst opgeruimd en uiteindelijk 3 dozen en nog wat losse spullen bij de kringloop gebracht. Er kon 1.5 vuilniszak de textielcontainer in en 1 vuilniszak voor een tweede ronde naar Irak. 

In de dozen voor de kringloop zaten echt nog hele goede dingen in. Zoals bijvoorbeeld een fototoestel. Mijn oude. Op zich een prima toestel, maar ik heb er één gekocht met meer capaciteit. Maar ook decoratiespullen waar ik niet (meer) blij van word. Of speelgoed waar hier niet (meer) naar omgekeken word. Spullen waarvan ik denk dat ze ergens anders een beter thuis kunnen krijgen. Heel bewust heb ik de spullen aan de kringloop gedoneerd. Zelf verkopen kost me te veel tijd, tijd die ik liever ergens anders in steek. De kringloop die ik uit koos, verkoopt haar spullen voor het goede doel. Zij blij en ik blij. 

In de vuilniszak voor de textielcontainer stop ik kapot of versleten kleding. Het lijkt extreem 1,5 zak. Maar er zaten twee versleten boxkleden in. En voor de jongens krijg ik regelmatig spullen van familie of vrienden, waar ik erg blij mee ben. Maar tweede- of derdehands kleding slijt nou eenmaal sneller. Niet in iedere textielcontainer kun je kapotte kleding kwijt, het staat meestal op de container wat je erin kwijt kunt. 

De andere zak met kleding zit kleding waar we niet (meer) blij van worden. Deze kleding slijt je vaak ook niet. En eerlijk gezegd: zwangerschap, wat kilootjes erbij... sommige kleding stond gewoon niet leuk meer. Ik hoop dat die kleding met plezier afgedragen word. 

Verder is er een grote stapel papier de papiercontainer ingegaan. Gooide ik spullen die kapot waren weg. Gaf ik een grote doos met kleding van Niek weg aan een mama met ook een babyjongetje. Kon ik mijn schoonzusje nog blij maken met kleding en wat spullen. 

Ieder jaar maak ik al mijn kasten schoon. Eigenlijk schrik ik wat er ieder jaar ons huis verlaat. Maar anderzijds komt er ieder jaar ook veel ons huis binnen, alleen is dat sluipender. Wil je huis niet dichtslibben, dan moet er toch ook ieder jaar wat uit. 

Sommige dingen vind ik lastig om weg te doen. Ik had het dit jaar echt lastig met de te kleine kleding van Niek. Zou ik het bewaren....voor als...? Of toch maar weg. Uiteindelijk koos ik ervoor om er een andere mama blij mee te maken. Toen het eenmaal in een doos ingepakt zat voelde het goed. 

Spullen wegdoen is toch een stukje afscheid nemen. Maar als ze de deur uit zijn is het voor mij goed. Het geeft ruimte en een stukje vrijheid. Mijn kasten zijn weer netjes opgeruimd. Ik weet mijn spullen precies te liggen. We hebben weer plek voor dingen waar we écht blij van worden. 

Onlangs schreef ik een stukje over minimaliseren. Dat kun je hier terug lezen. 

vrijdag 24 januari 2020

Niek eet een hapje mee!

Niek is een heerlijk jongetje wat prima ontwikkeld. Deze mama geniet er heel erg van! Sam kwam pas op later leeftijd bij ons en met hem hebben we al die ontwikkelingen niet meegemaakt. 

Waar ik heel erg van geniet is om Niek allerlei hapjes te laten proeven. Gelukkig is Niek een prima eter en doet (bijna) overal zijn mond voor open. Ik ben dan ook zo'n moeder die voor haar baby in de keuken staat. Ik heb niks met potjes. Heb ze wel gekregen, maar die zijn voor noodgevallen. 

Toen Niek 4 maanden was hebben we hapjes geprobeerd zonder resultaat. Hij wist echt niet wat hij ermee aan moest. Dus hebben we het even geparkeerd. Met 5 maanden nog eens een poging gedaan met resultaat! Na een tijdje ging het steeds beter. Een maand lang hebben we allerlei groenten en fruit apart geprobeerd. Ik vroor de hapjes in. Hiervoor gebruikte ik een ijsblokjes tray (flexibele). Per dag eerst één blokje. Na een paar weken werden het er steeds meer. 

Ingevroren blokje groenten en fruit
(sinaasappel, meloen, bonen, peer, broccoli, wortel en erwten)

Vanaf 6 maanden gaan de hapjes echt meetellen. Ik begon ook steeds meer groenten en fruit te combineren. De fruithapjes gaf ik meestal 's ochtends en de groente als wij ook aan het avondeten zaten. Bij fruit heb je sneller dat het sap-achtig wordt. Door een banaan toe te voegen wordt dit probleem al wat verholpen. Toen Niek wat ouder was durfde ik ook yoghurt erbij te doen. Of dikker maken met rijstebloem. 

Toen hij nog wat ouder was gaf ik hem ook wel eens een stukje wortel of boontje in handen. Heerlijk om te zien hoe hij het eten ontdekt. 

Als het enigzins mogelijk is, is eet Niek met de pot mee. Dat is vaak het geval bij de echte Hollandse pot (aardappels, vlees en groenten). Aardappels kook ik altijd met wat zout, maar Niek z'n aardappeltje kook ik dan in een aluminiumfolie mee. Groenten kook ik zoutloos. Vlees vond ik altijd wel een dingetje, hij heeft vooral vegetarisch gegeten. Maar gekookte kip is ook goed te doen voor kleintjes of een stuk gekookt ei. 

Groenten mengen (wortel en erwten) met wat rijst
In het begin pureerde ik heel braaf alle prakjes fijn, later ietsjes minder fijn zodat er nog hele kleine stukje in zaten. Maar zodra ik het idee had dat ik daar vanaf kon stappen heb ik dat meteen gedaan. Niek accepteerde gelukkig de fijngeprakte hapjes. De reden dat ik dit gedaan heb is dat ik bang was dat Niek zou struikelen over ieder stukje in z'n eten.

Maar soms kook ik ook heel wat potjes op voorraad. Eerlijk gezegd geniet ik daar ook wel van. Inspiratie vind ik op de site: Koken voor mijn dochter. Op deze site staan de hapjes netjes gesorteerd op leeftijd. Het geeft je wat afwisseling en wat leuke ideeën. Vaak volgde ik niet eens precies het recept, maar was het voor mij vooral een inspiratiebron waar ik dan zelf ideeën bij kreeg. Deze site houdt zich trouwens niet aan de regeltjes voor welke groenten wanneer. Deze vader probeerde gewoon een groente of kruid uit en keek hoe zijn dochter daarop reageerde. Dat ben ik uiteindelijk ook gaan doen. Zo at Niek al vrij snel paprika en tomaat en daar is hij nog steeds dol op. 

Het paprika-tomaat recept, grof gepureerd mét macaroni
klaar om ingevroren te worden
Prakjes vroor ik vaak in kleine potjes in, maar wat ik ook goed werkte was een flexibele muffinvorm. Ik zette de muffinvorm op een snijplank, vulde de vorm met de prakjes en zette het voorzichtig met snijplank in de vriezer. De volgende dag haalde ik de bevroren porties eruit en bewaarde ze in een grote bak ik de vriezer. 

Opwarmen doe ik vaak met de magnetron, maar grotere prakjes ook wel in een pannetje of au-bain-marie (als je dan toch aan het koken bent: bord bovenop je dampende pannetje).