vrijdag 18 januari 2019

Macaroni zonder pakjes en zakjes

In principe kook ik zonder pakjes en zakjes. Al jaren en ik mis het totaal niet. In het begin was het even puzzelen, maar sinds ik ze niet meer gebruik vind ik het koken ook veel meer koken worden. Op vakantie hebben we een uitzondering gemaakt, maar we vinden babi pangang met een zakje echt niet zo lekker. 

Macaroni deed ik altijd beetje op gevoel, maar dat was een gerecht waarvoor ik nog niet echt 'de sleutel' had gevonden. Natuurlijk zijn er genoeg recepten voor macaroni te vinden (zoals hier), maar het was nog steeds niet helemaal zoals ik macaroni wou eten. 

Van de week maakte ik weer macaroni en we vonden het allemaal ontzettend lekker. Sam at zelfs nog meer dan ik at. En zo'n smullende peuter aan tafel is een genot om te zien (want dat gaat hier ook nog al eens anders..)

Met dit recept kun je ongeveer met 3 volwassenen eten, gebruik dan wel volkoren macaroni want dat vult beter. Ik maak 's zomers behoorlijk wat tomatensap in. Die gebruik ik voor de macaroni, maar je kunt natuurlijk ook tomatensap uit de winkel gebruiken. 

Een dingetje bij deze macaroni is dat de saus nogal veel vocht heeft. Dit kun je onder andere verhelpen door de saus minimaal een half uur op het fornuis laten pruttelen zonder deksel op de pan. 

Ingrediënten:
- 200 gram volkoren macaroni
- Pot verse tomatensap (ongeveer 750ml) of uit de winkel
- 200 gram rundergehakt
- 2 grote uien, gesnipperd
- 1 grote winterwortel, geraspt
- 1 paprika, in stukjes
- 2 teentjes knoflook, fijn gehakt
- 200 gram champignons, in plakjes
- halve eetlepel tijm
- theelepel zeezout
- peper uit de molen
- snuf cayennepeper (kun je eruit laten als je niet van pittig houdt)

Werkwijze:
1. Bak de gesnipperde ui in een scheut olie glazig, voeg dan ook de knoflook en gehakt erbij. Bak het gehakt rul in diezelfde pan. 
2. Als het gehakt gaar is, doe je de geraspte wortel erbij. Roer goed door elkaar. 
3. Voeg daarna champignons en vervolgens de paprika erbij. Bak ongeveer 5 minuten door en roer ondertussen goed. 
4. Giet de tomatensap erbij. 
5. Voeg er zout, (cayenne)peper en tijm bij. 
6. Laat dit geheel gerust een half uur of langer pruttelen (zonder deksel) zodat de saus wat indikt. Mocht je het meer willen laten indikken gebruik dan wat maizena. 
7. Macaroni koken volgens verpakking. 
8. Roer de macaroni door de saus of dien hem apart op. 

Deze macaroni is wel vrij vochtig, maar de smaak is super!

vrijdag 11 januari 2019

Sam wordt grote broer!

Sam wordt grote broer! Wij zijn er helemaal blij mee. Onze wens was om Sam niet zonder broertje of zusje op te laten groeien. Hoewel we nooit gedroomd hadden dat onze wens op deze manier in vervulling zou komen (dat lees je hier). Maar hoe vind Sam het? En hoe hebben we het hem verteld? En hoe gaan we hem verder voorbereiden op de komst van de baby?

De eerste weken was ik totaal niet lekker. Dat kon je hier lezen. En op de één of andere manier had Sam dat door. Hij heeft soms speciale voelsprieten om iets aan te voelen en zeker als het mij betreft. Zijn gedrag liep de spuigaten uit en uiteindelijk hebben we besloten om het hem te vertellen zodat hij hopelijk wat meer rust zou hebben. Nadat we de termijnecho hebben gehad vertellen we Sam dat hij grote broer word. We doen dit aan de hand van het boekje: Bobbi wordt grote broer. 


Sam keek vol ongeloof naar mijn buik. En wilde aan mijn blote buik zitten, kijken en voelen. Dit heeft hij ongeveer een week gedaan. En ja, hij had ook een baby in zijn buik en papa ook. Het boekje van Bobbi moesten we minimaal 3x per dag voorlezen en dat hebben we ook trouw gedaan :). 

Verder praat ik heel bewust vaak over de baby. Ik betrek hem overal bij. Ook bij het inrichten van het kamertje. Ik vertel hem wat ik eraan heb veranderd of heb gekocht. En vol belangstelling bekijkt hij alles. 

Ik las pas een boek over borstvoeding en dat lezen we dan ook samen. Hij bekijkt alle plaatjes. En ik vertel hem ook dat de baby, waarschijnlijk, ook bij mij gaat drinken. Dat de baby niet aan tafel mee kan eten. 

In de bibliotheek heb ik ook veel boeken opgezocht omtrent zwangerschap en baby's. Onderstaande prentenboeken vond ik erg geschikt:

Bij dit boek komt het aan de orde dat mama naar het ziekenhuis moet
en dat oma voor Milan zorgt. Dit stukje heb ik ook gebruikt als voorbereiding
voor Sam op de bevalling. Het lastige is dat dit op een onverwachts moment
gaat komen en ik hem daar niet goed op kan voorbereiden. 

Dit boek legt heel erg de nadruk op de spulletjes die de baby nodig heeft. Eerst speelt Kas
daarmee, maar later moet hij die afstaan aan de baby. Ook is er aandacht voor jaloezie en boosheid.
Het leren delen van aandacht. 
Voorbereiding op wat de baby allemaal kan en wat je 'taak' als
grote broer is. 
Verder vertel ik ook wat de baby allemaal wel kan (niet zoveel dus...) en wat de baby nog moet leren. Zodat hij niet het beeld krijgt van een speelmaatje, want dan valt het nogal vies tegen. Ook leg ik bewust de nadruk erop dat hij mag helpen met het verzorgen van de baby, maar dat hij het niet alleen mag doen. 

Alle zwangerschapsboxen hebben we samen uitgepakt. Zijn knuffelbeer heeft luier maat 1 om gekregen. Hij moest een uur oefenen en toen kon hij het redelijk zelf. 

Tegen de tijd dat de baby ongeveer geboren gaat worden gaan we samen een knuffel kopen voor de baby (net zoals Bobbi). 

Hij is een keertje mee geweest naar de verloskundige. Zodat hij ook de boenke-boenk kon horen. De baby voelt hij niet bewegen (hoewel die regelmatig beweegt zodra Sam bij mij op schoot kruipt) en hij heeft ook geen geduld om met zijn hand op mijn buik te voelen tot hij de baby voelt. 

Een half jaar duurt lang voor een peuter. Daarom hebben we allemaal mijlpalen bedacht die zouden passeren voor de baby komt. Eerst ben jij jarig, en dan is het Kerstfeest en dan... We merken dat dit heel goed helpt bij hem. Hij vraagt nooit wanneer de baby nu eindelijk eens komt. 

Zoals je leest heeft Sam de theorie aardig onder de knie. De praktijk zal weerbarstiger zijn verwacht ik. Ieder kind vind het moeilijk om (aandacht) te delen. Voor een pleegkind kunnen er ook gevoelens vanuit het verleden omhoog komen die hij niet kan vertellen of uiten. We verwachten wel dat Sam behoorlijk gaat reageren als de baby er eenmaal is en het dus voor ons een pittige tijd zal worden. 

vrijdag 4 januari 2019

Kijktip (1): A walk to remember

Allereerst wil ik alle lezers van mijn blog het allerbeste wensen voor 2019. Zoals ik al eerder heb geschreven zal ik komende tijd alleen op vrijdag een blogartikel plaatsen. Ik hoop dat ik je ook dit jaar weer kan bemoedigen en inspireren. 

Onze ideale avond samen: lekker tegen elkaar op de bank hangen, iets lekkers erbij en een mooi film. 

De films haal ik (bijna) allemaal uit de bibliotheek, zelf hebben we nauwelijks iets liggen. Op internet zoek ik christelijke films op (kijk bijvoorbeeld eens op dit blog) en vervolgens zoek ik die op in de bibliotheek. Vaak moeten ze vanaf een andere locatie komen. Dit kost in onze bibliotheek €0,20. Dus dan kun je 5 films kijken voor €1,00. Veel goedkoper kan het niet worden geloof ik. 

Als je de 'filmwereld' induikt kom je erachter hoe ongelooflijk veel troep er tussen zit. Daarom selecteren wij veelal op christelijke films. Wij houden van films waar een christelijke boodschap in verwerkt zit. 

Komend jaar wil ik regelmatig een film in de spotlights zetten. Ik hou er niet van om de afloop te verklappen, dus die hou ik dan ook open. Verwacht niet dat ik een uitgebreide recensie schrijf, maar ik geef alleen kijktips over films waar ik enthousiast over ben. 
De eerste film is 'A walk to remember'


Deze film valt niet meteen onder de noemer 'christelijk', maar het christen zijn heeft wel een duidelijk rol in deze film. Verder bevat deze film een groot portie romantiek. 

Landon Carter is een onverschillige jongen die een taakstraf krijgt. Tijdens deze taakstraf leert hij de dochter van de dominee, Jamie, steeds beter kennen. Jamie is een meisje die regelmatig wordt geplaagd door zijn vriendengroep. Ondanks alles bloeit er liefde op tussen Landon en Jamie. Op een gegeven moment moet Jamie open kaart spelen naar Landon. 

In verloop van de film zie je dat Landons gedrag veranderd door de invloed van Jamie. 

Film is geschikt vanaf ongeveer 12 jaar. 


Welke film is jouw favoriet? Deel ze gerust in de reactie!

vrijdag 28 december 2018

Uitdaging 2018: 52 recepten uit proberen

Zoals ik ooit al aangaf in het artikel Tips voor (thuisblijf)moeders : ga een uitdaging met jezelf aan. Begin dit jaar had ik het idee dat ik zakte in niveau en dat ik in een soort sleur terecht kwam. Om mezelf een oppepper te geven gaf ik mezelf als uitdaging om iedere week een recept uit te proberen. 

Nu is 2018 wel een heel speciaal jaar geweest. Waaronder operatie, zorgen en zwangerschap aanbod kwamen. Vooral zwangerschap heeft een invloed op de lijst met uitgeprobeerde recepten gehad. De eerste 16 weken in mijn zwangerschap was het opstellen van een weekmenu al een uitdaging. Ik had namelijk nergens zin in. Helemaal nergens. Vaak vroeg ik Leon of Sam waar ze zin in hadden. Zelfs het bakken van iets lekkers voor het weekend (wat ik heerlijk vind om te doen) heb ik een keer laten vallen. 
Verder hebben we een bloedhete zomer gehad. Ook dan bak en kook ik minder. 

Of ik de uitdaging van 52 recepten in 2018 gehaald heb? Dat zie je hieronder :) De meeste recepten haalde ik van internet. Ik heb ze allemaal gelinkt (voor zover mogelijk) en onze mening erbij gezet. 

Zoete recepten:
1. Chocoladecake (1), lekker maar niet bijzonder
2. Broodpudding, viel hier niet zo in de smaak
4. Ferrerotaart, lekker maar errug machtig
5. Chocolade cupcakes, lekker!
6. Bokkenpootjescake, heerlijk maar nu ik zwanger ben mag het helaas niet meer. 
7. Starbucks citroencake, die heb ik al twee keer gemaakt dus geslaagd
8. Banketbakkersroom, altijd lekker :)
9. Chocolade boterkoek, een echte topper! Aanrader!
10. Kruimelcake met rood fruit, fijn recept waarin je volop kunt variëren met fruit. 
11. Victoria Sponge Cake, (uit de Bakbijbel) Leon's favoriet. Makkelijk om te maken. 
12. Snelle pruimentaart, smaakte goed. 
13. Mokkaslof, lekker maar na een dag nog lekkerder, dan zijn de smaken er goed in getrokken.
14. Chocoladecake, een echte aanrader. Zeker de ganache eroverheen doen!
15. Snickerdoodles, helemaal mislukt hier (waarschijnlijk lag het aan de bakpoeder).
16. Cakerol, (uit de Bakbijbel) makkelijk recept en erg lekker!
17. Speculaasplaatcake, heerlijk! Van dit recept haalde ik 25 koeken. 
18. Pepernoten, die heeft Sam gemaakt. Wel ruim een half uur bezig geweest en ze smaakten naar meer!
19. Pepernotencake,heerlijk die speculaas. We kunnen er maar niet genoeg van krijgen :)
20. Gevuld speculaas, goed recept. 
21. Chocoladetaart met vanilleroom, was lekker maar taart op olie-basis is niet echt onze favoriet. 

Ontbijt:
22. Ontbijttaartje, het klinkt zo lekker, maar dat vond ik het helaas niet.  
23. Frambozen Yoghurt Cake, gezonde cake. Sam was er dol op. 

Lunch:
24. Pizza croissants, heerlijk! En simpel om te maken. 
25Eierkoeken, yeah blijvertje! Vooral Sam is er gek op. 
26. Kaas-ui-brood, heel leuk om te maken en ook erg lekker
27. Quesadilla (wat een naam), lekker en ideaal om wraps op te maken. 
28. Breekbrood, ontzettend leuk om te maken!
29. Suikerbrood, zooo lekker! Net zo lekker als van de bakker!


Warme maaltijd:
30. Pasta met rucola (recept van een buurvrouw, dus geen link), maar was lekker!
31. Spinazie stamppot (geen link), wij vonden het geen blijvertje
32Kip Siam, jaaa! lekker! Dit hebben we veel gegeten dit jaar
33Cottage pie, lekker maar geen blijvertje. 
34. Krokante speklappen, heel erg lekker! 
35. Penne ovenschotel met broccoli, kip en champignon, Sam is er dol op en Leon niet. 
36. Mosterd-honingwraps, fijn recept voor in de zomer. 
37. Broccolisoep, vonden we alle drie niet lekker. 
38Zuurkoolschotel, heerlijk! Die heb ik daarna nog vaker gemaakt.
39. Gehaktbrood, gehaktbal maar dan anders 
40. Kip in champignon-roomsaus, recept uit het kookboek van Keukenliefde. Was jammie!
41Indische kip, daar hebben we van genoten. Heb er wel extra groenten bij gedaan. 

Dusss...nee helaas! Het is mij niet gelukt. Maar ik weet de reden(en) en vind het prima zo. Uitdagingen genoeg gehad dit jaar. 

Voor komend jaar ga ik geen specifieke uitdaging meer aan. Er staan namelijk al heel wat uitdagingen op ons te wachten die spontaan in ons leven zijn gekomen. Maar koken en bakken dat blijf ik natuurlijk wel doen :)

Mochten er nog recepten zijn die ik zeker zou moeten proberen, dan hoor ik het graag van je!

vrijdag 21 december 2018

Dankjewel voor de juf

Eind van het jaar vind ik echt een moment van evaluatie. We gaan jaar in en jaar uit, maar wat kan er veel gebeuren in een jaar. Bijzonder in dit jaar vult dankbaarheid ons hart. 'Na het zure, gaf Hij het zoet'. Wonderen gebeuren nog steeds, want we hebben een God van wonderen!

Eind van het jaar vind ik ook altijd een mooi moment om mensen te bedanken. Ik vind het leuk om dat met een klein presentje te doen. Een blijk van waardering, noemen ze dat. Eén van de personen die we willen bedanken is de juf van Sam. Wat heeft onze Sam het reuze naar zijn zin op de peuterspeelzaal. Hij ziet er iedere week naar uit om weer te gaan. En wat is hij er in positieve zin hard ontwikkeld. Daar zijn we zo blij mee. Daarom verdiend deze juf zéker een dankjewel van ons.

Vorig jaar maakte ik een kerstpakket in een pot. Ik vond het idee van een pot zo leuk dat ik weer een pot heb gemaakt. Dit keer met schoonheidsproducten erin. Maskertje, shampoo, conditioner, douchegel, handcrème, nagellak, oorstokjes en watjes als opvulling. Het idee komt van Ilse



Bewust koos ik de spulletjes met matchende kleuren. 



Stukje cadeaupapier erover heen, met een zilverdraad vastgemaakt. Ik maakte er nog een klein kaartje bij waarop ik nog wat schreef. 

Het is echt een blijk van waardering. Ik denk dat ik ongeveer €5,00 kwijt was. De pot zelf is een appelmoespot. Per mini-flesje ben je nog geen euro kwijt. 

Ik hoop dat de juf het waardeert. Deze pleegmoeder heeft in ieder geval al genoten van het maken :)

vrijdag 14 december 2018

Zwanger zijn: droom en werkelijkheid

Terwijl ik dit blogartikel weg tik op mijn laptop voel ik in mijn buik iemand telkens de koprol maken. Althans zo voelt het. Zo bijzonder...en dat blijft het!

De zwangerschap verloopt goed en ben nu 20 weken zwanger. Met mij gaat het goed en met de kleine uk in mijn buik ook. Het lijkt tot nu toe volgens het boekje te gaan en daar zijn we erg blij mee. 

Zoals je weet...het duurde bij ons lang voordat ik zwanger raakte. Ik had er volop ideeën en fantasieën over. Nu weet ik hoe het écht is om zwanger te zijn. Vandaag puntsgewijs een terugblik op 'mijn fantasieën' en hoe ik dit nu werkelijk beleef. 

1. Buikpijn
Nooit gedacht dat buikpijn bij zwangerschap hoorde. Ja dus, zeker de eerste weken had ik regelmatig buikpijn. Het schijnt zelfs gezond te zijn omdat het een teken is dat je baarmoeder groeit. Ik vond het maar moeilijk om me daar aan toe te geven, heb heel wat keertjes heen en weer gelopen naar de wc om te controleren of de menstruatie toch niet doorgebroken was. 

2. Eten
Eten is écht een ding in mijn zwangerschap, terwijl ik voorheen heerlijk kon eten. En volgens mij heeft bijna iedere zwangere daar last van. De dingen die ik in mijn eerste weken gegeten heb en waarvan ik daarna misselijk raakte eet ik nu nog met grote tegenzin. Terwijl het overigens best lekker smaakt! Heb geen 'cravings' (zoals ze dat noemen), ik lust gewoon alles graag :). Wel vind ik vlees minder lekker. 

3. Baby voelen
Hierover kun je heel moeilijk fantaseren, dat moet je echt zelf voelen. Ik las een opmerking op internet: 'alsof er iemand de binnenkant van je buik aan het schilderen is'. Dat beschrijft het ongeveer. Ik vind het nu heel fijn om te voelen, misschien aan het eind van de zwangerschap wat minder. 

4. Blij en dankbaar
Ik had van mezelf een beeld dat ik mijn hele zwangerschap blij en dankbaar zou zijn. En eerlijk, ik voel me ook blij en dankbaar. Maar dat gevoel is er niet alle dagen even sterk. En daar heb ik me best schuldig over gevoeld. Maar ik besef ook dat het een onrealistische verwachting is. Niemand kan 9 maanden alleen maar blijdschap en dankbaarheid voelen. Ik vind het vaak nog heel erg onwerkelijk dat ik zwanger ben. Misschien durf ik zelfs op de helft van mijn zwangerschap het gevoel nog niet helemaal toe te laten. 

5. Spulletjes
Het leek me heerlijk om naar van die echte babywinkels te gaan. Maar de werkelijkheid is dat ik, op één rompertje na, nog niks gekocht heb voor de baby. Dat rompertje kocht ik als 'cadeautje' voor Leon.

En dan vragen mensen aan mij: 'Heb je al wat gekocht voor de baby?' Uh..nee...moet dat dan al? Ik heb al een grote doos met babyspullen gekregen van familie. De wieg lenen we ook van familie. Commode staat nog bij Sam op zijn kamer. En écht mn hoofd staat er gewoon nog niet naar. De eerste weken, net na de positieve test, was ik veel romantischer in mijn hoofd. 

6. Tijdschriften over zwangerschap
Het leek me leuk om die tijdschriften te lezen als ik zwanger zou zijn. In werkelijkheid lees ik ze zo af en toe om ze daarna weer snel weg te leggen. De meest dramatische bevallingsverhalen lees je daarin. Of de meest bijzondere meningen of opvoedingstijlen. Na een paar bladzijdes heb ik er alweer genoeg van. 

7. Buikfoto's
In mijn fantasie zou ik een paar mooie buikfoto's hebben als herinnering aan die prachtige zwangerschap. De realiteit is dat ik iedere week met mijn mobiel een buikfoto maak. Mijn buik is momenteel van mooi formaat, hij zit nog niet in de weg maar je ziet wel goed dat het een 'zwangerbuikje' is. 

8. Bevalling
Dit is natuurlijk nog steeds 'fantasie'. Ik sta er over het algemeen nuchter in. Ik probeer me er niet te druk over te maken. Maar soms heb ik toch vlagen van onzekerheid. Dit komt vooral door de ervaringsverhalen die ik hoor of lees. Maar hoe je het went of keert: een bevalling is geen keuze meer. Die komt er gewoon. Dus ik laat het gewoon over me heen komen. Miljoenen vrouwen baren kinderen, dus ik kan het vast ook. En het zal vast ongelooflijk veel pijn doen, maar ook dat gaat weer over en er komt iets veel mooiers voor in de plaats. En daar doe ik het voor!

Waarschijnlijk komt het ook allemaal omdat ik het in mijn hoofd allemaal nog niet toe durf te laten. Na al die jaren is het zover en ben ik zwanger, maar iets in mijn hoofd blokkeert het. Ik zie mijn buik per week groeien, ik voel de uk sporten in mijn buik en toch is het voor mij zo onwerkelijk. Ik merk dat ik heel blij word van echo's. Daardoor voelt het voor mij echter. Gelukkig heb ik er nog minstens één tegoed in mijn zwangerschap! En hebben we ongeveer nog 20 weken om toe te leven naar hét moment dat ik mijn kleine uk in handen mag houden. 

vrijdag 7 december 2018

Advent met 'n peuter

Blogartikel is wel een beetje aan de late kant, aangezien afgelopen zondag de eerste adventszondag al is geweest. 

Al half november had ik het boek 'De boom van Isaï' ontdekt. 


Dit is een boek voor in de Adventstijd en bedoeld voor kinderen van 3-8 jaar. 

Vorig jaar vulde ik de Adventstijd op deze manier in. Het was even zoeken wat bij Sam zou werken. Ondertussen ben ik daar al meer achter. Lezen en zingen vind Sam erg leuk, maar kom niet met een kleurplaat of een knutsel aan. 

Dus vandaar dat ik enthousiast was over dit boek. Ik wou het meteen bestellen toen ik er achter kwam dat hij gewoon niet te bestellen is. Op! Alleen als e-book. Ik wist zo snel ook niet iemand van wie ik het kon lenen. Maar de bibliotheek bood een oplossing, al moest ik 'm wel reserveren. En ja hoor, vorig week vrijdag, gewoon toen ik al bedacht dat ik het niet ging redden, kon ik het boek ophalen bij de bibliotheek. 's Avonds doorgebladerd om te kijken hoe het niveau was en of Sam er wat aan zou hebben. 

Zondag zijn we begonnen. Er zijn 30 stukjes, dus ik ga een selectie maken zodat we met Kerst de laatst stukjes kunnen lezen. We lezen nu 's avonds aan tafel eerst het bijbehorende stukje uit de Bijbel. Daarna het stukje uit het boek. En na het afsluiten van de maaltijd mag Sam (met behulp van ..) het kaartje ophangen. Ik heb de kaartjes gekopieërd, uitgeknipt, gelamineerd en weer uitgeknipt. Ik heb een groot bloemstuk met oase en dennentakken gemaakt en daar hangen we de kaartjes aan. 

Onze ervaring na een paar dagen:
* Heel fijn dat we op deze manier als gezin naar Kerst toe kunnen leven! Doordat we het stukje uit de Bijbel er ook bij lezen zit er behoorlijk niveauverschil in. 
* Sam is tot nu toe razend enthousiast. Hij lijkt het niveau aardig goed aan te kunnen. De meeste verhalen staan ook in de Kinderbijbel en kent hij al aardig goed. 
* Ik selecteer de verhalen. Verhalen over bijvoorbeeld Jeremia kent hij niet en zijn te moeilijk, die slaan we dus over. Ook doen we de vragen onderaan de bladzijde niet. 

Al zal Sam alles nog niet begrijpen, toch hoop ik dat hij de ware betekenis van Kerst op deze manier leert. 

Zelf vind ik de verleiding groot om er een 'sfeerfeest' van te maken. Daarom horen kaarsjes en lichtjes bij ons bij de winter en niet bij de Kerstperiode. Dus in november, december en januari hebben wij lichtjes in huis en branden we (meer) kaarsjes.