Zoals ik vorig week al liet weten zou ik deze dag een 'uit-liefde-actie' op mijn blog zetten. Hij is vrij last-minute, maar zo mooi. Ik hoop dat je nog kans ziet om mee te doen! Onverwachts zaten wij met onze kinderen thuis. En dat wekenlang. En dat was even wennen. Maar we hebben genoeg te doen: schoolwerk, spelletjes, filmpjes, luisterboeken en we spelen heel fijn buiten. Heel anders gaat het met de vluchtelingen op Lesbos. Deze kinderen zitten de hele dag in hun tent met nauwelijks speelgoed. Als ik daarover nadenk voel ik lichtelijk paniek opkomen.
En daarin ben ik niet de enige die dat gevoel heeft. Because We Carry heeft een actie opgezet om rugzakjes met speelgoed of leerwerkjes te verzamelen. Op 1 en 2 mei kunnen deze op inzamelpunten worden gebracht (Corona-proof). Ze hebben 250 inzamelpunten, dus grote kans dat ze er ook eentje bij jou in de buurt zit. Alles over deze actie kun je hier lezen. Ik hoop dat ze heel veel rugzakjes kunnen uitdelen op Lesbos. Het lijkt me geweldig om al die glunderende gezichtjes te zien.
Hier weer een week aan maaltijden. Ik merk dat het lastiger wordt om iets te bedenken om te eten. Wat me ook opvalt is dat er heel weinig Hollandse groenten meer te krijgen zijn. Vandaag zag ik in de winkel €2,80 voor een bloemkool uit Spanje. Evenzo komen de broccoli en zelfs de andijvie uit Spanje. En zo zien ze er ook uit. Dus ik laat die groenten maar even liggen. Maar dat betekent geen stamppot andijvie of een lekkere ovenschotel met bloemkool. Verder eten we voor 't laatst wat winterse gerechten. En de omschakeling naar lente en zomer vind ik dan altijd wat lastig. Maar deze uitdaging vind ik alsnog erg leuk. Zo eten we weer eens een beetje anders. Manlief heeft nog niks geklaagd. Sam overigens wel, maar die lust op het moment zo goed als niets. 15 april - ovenschotel met prei en gehakt
Dit is een heerlijke ovenschotel. Met de lekkerste aardappelpuree. 16 april - Macaroni
Ik maakte een heerlijke pan macaroni die we lekker buiten op aten. Macaroni maak ik iedere keer anders. Maar deze variant smaakte bijzonder goed. 17 april - Kip Kerrie
Dit gerecht eten wij eigenlijk nooit, maar het viel goed in de smaak. 18 april - Patat met kroket en appelmoes
En daar zijn de wekelijkse patatjes weer. We aten de laatste benefrietjes op. Met een grote schep appelmoes. Normaal maak ik deze zelf, van een zak 'over-de-datum'appels op de markt. Maar dit keer kocht ik appelmoes omdat ik niet naar de markt ga nu. Oeh...wat zoet! Persoonlijk vind ik het echt onnodig om suiker toe te voegen aan appelmoes. 19 april - Tomatensoep met knoflookbroodje
Tomatensoep naar eigen recept met de restant knoflookbroodjes van vorig week. 20 april - Boerenkool met rookworst
We aten de laatste zak boerenkool uit de vriezer op. Zelfs de 'verse rookworsten' zijn al uit de schappen verdwenen in de winkel. 21 april - Sla, aardappelkroketjes en schnitzel
Vandaag prutste ik zelf aardappelkroketjes in elkaar. Het was even een klusje. Het frituurvet mag weer vervangen worden ;). De rest hield ik vrij simpel met een zak sla en de schnitzels die ik beiden had gered van de prullenbak. 22 april - Ovenschotel hutspot
In de vriezer lag nog één portie wortels. Die gebruik ik altijd voor in de hutspot. Maar we hadden al zo vaak hutspot gegeten van de winter dat het mijn neus een beetje uitkwam. Na wat googlen kwam ik op dit recept terecht. Hutspot maar dan een beetje anders. Het smaakte best! 23 april - Rode bieten met slavink
Een AVG-tje. De rode bieten komen uit de vriezer en hoeven alleen nog maar opgewarmd te worden. 23 april - Bami Ketjap
Dit recept was een uitprobeersel, maar smaakte erg goed! Volgende week plaats ik het laatste deel van de 'Maaltijden april'. Maandag hoop ik nog een last minute 'uit liefde actie' te plaatsen.
Vorig week heb ik je laten zien wat we zoal in de eerste week van april aten. Vandaag een vervolg hierop. 8 april - Shoarma met groenten, pommes duchesse en een knoflookbroodje
Eindelijk had ik weer bloem in huis, ik kon het wekenlang nergens meer te pakken krijgen. Ik bestelde wat kilo's bij Teuni. En toen het thuis kwam ben ik meteen gaan bakken. De knoflookbroodjes waren heerlijk. De hele keuken rook naar knoflook, daar moet je dus wel van houden. Maar recept is fantastisch. Evenals de bloem. Verschil in bloem kun je echt merken, zeker als je brood bakt. We zijn nog steeds in de makkelijke modus, dus maakte ik de shoarma niet zelf. Ik bakte de shoarma op met 2 uien, een puntpaprika en champignons. Ook de pommes duchesse kocht ik zelf in de winkel ;) 9 april - kip-groenteschotel
Ik probeerde vandaag dit recept uit. En dat viel goed in de smaak. De kleuren in het pannetje zijn een feestje! 10 april - nasi
Deze nasi is van eigen recept en verveeld nooit. Wij houden ervan! 11 april - patat met saté
Dit keer eten we benefrietjesen maakte ik er zelf saté bij. Voor de saté marineerde ik de kip zelf en legde ik de stokjes 10 minuten onder de ovengrill. Alsof we aan het barbecueën waren :) 12 april - kippensoep met Turks brood
Kippensoep is eigen recept. Het Turks brood heb ik zelf gebakken en smaakte verrukkelijk. Ook de kruidenboter maak ik altijd zelf, vind dat zelf ideaal omdat je een kleine hoeveelheid kan maken. 13 april - ovenaardappeltjes, wortels met zalm
Deze dag aten de kinderen alvast vooruit en aten Leon en ik toen de kinderen al op bed lagen. Goedkoop uit eten in eigen huis. Het werd een oranje bordje door de zalm, worteltjes en paprikapoeder. Het smaakte prima en het was heerlijk om even qualitytime te hebben in deze roerige tijd. 14 april - boontjes, gekookte aardappels met kip
Een AVG-tje vandaag. Uit de voorraad. De boontjes smaken nog naar afgelopen zomer en maak ik als extraatje klaar met gebakken spekjes er doorheen. Kipfilet kruidde ik zelf met kerrie, paprika, snuf cayenne en kurkuma en wat zout. ` Het voelt een beetje onbenullig. Borden rijkelijk vol eten, terwijl er zoveel leed op deze wereld is. Toch besloot ik deze week weer een onbenullige, hele gewone blogpost te plaatsen. Omdat het in deze tijd ook erg belangrijk is om je zegeningen te tellen. En deze borden vol eten zijn voor mij een zegening.
Het is je waarschijnlijk niet ontgaan: ik vind het heerlijk om in de keuken te staan. Maar de laatste tijd viel me op dat onze maaltijden eentonig werden. De reden is waarschijnlijk dat ik de 'geslaagde maaltijden' vaker terug laat komen. Onze oudste keurt het eten vaak bij voorbaat al af. De maaltijden waarbij hij zijn vingers bijna op eet zet ik dus graag op tafel. Ik vind het heerlijk als iedereen zit te smullen aan tafel. Maar het is bijna een onrealistische verwachting, want hij vind bijna niks lekker op het moment. Maar mijn ervaring is dat dit wisselt. Niet te veel aandacht aangeven en blijven proberen. Ik besloot in april er afwisseling in te gooien. Iedere dag van de maand een andere maaltijd op tafel. Nou gaat dat me waarschijnlijk niet helemaal lukken, want de patat op zaterdag mag ik niet schrappen van mijn mannen. Maar ik doe mijn best! En ik besloot iedere dag een foto te maken van mijn bord (of de complete maaltijd). Waar mogelijk zet ik een link naar het recept. Wie weet kan ik je nog inspireren. Hier komt week 1 1 april - Witlofschotel
Mocht je van kaas houden dan is deze echt een aanrader! Hier smullen we er allemaal van. 2 april - aardappeltjes uit de oven, wortels en erwten met een schnitzel
Ook dit is wederom een feestmaaltijd bij ons thuis. Ik vind het bij deze maaltijd ook fijn dat de kinderen lekker zelfstandig (met hun vingers) kunnen eten. Aardappeltjes maak ik normaal zelf, maar nu in een kind extra thuis heb lopen kies ik voor makkelijk. 3 april - bami
Met satésaus, ei en augurk. Dit recept is eenvoudig en snel te maken, zonder al te veel kruiden. 4 april - patat
De wekelijkse patat! Voor mij met een rood uitje en frikandel erbij. De patat maak ik altijd zelf, dat vinden wij het lekkerst. 5 april - spaghetti met ballen
Hiervoor gebruik ik nog steeds de pastasaus die ik van de zomer maakte. De ballen maak ik naar dit recept. Dit keer had ik er wat geraspte kaas door het gehakt gedaan. 6 april - hutspot met slavink
Een makkelijke gezonde maaltijd, Leon is er dol op. Wortels kwamen uit de vriezer. 7 april - Kip Siam
Dit vind ik zo lekker! In plaats van peultjes gebruik ik sperzieboontjes, ook al uit de vriezer.
Volgende week hoop ik een vervolg te schrijven hierop.
Lieve allemaal, Jullie hebben al even niks van mij gehoord. Daarom een update van deze kant.
Ik hoop dat het goed gaat met je. Dat je in goede gezondheid verkeerd. Hoewel een goede gezondheid altijd een cadeautje is, in deze tijd waarderen we het extra. Ik schat in dat deze periode voor iedereen pittig is. Ik geniet nog van de dingen die zoals altijd gaan. Eén van die dingen is het lezen van blogs. Zelf hoop ik ook af en toe iets te posten, indien mogelijk. De eerste twee weken dat Sam thuis was, waren pittige weken. Ik voelde me half ziek, had weinig energie en was niet fit. Sam was helemaal van de kaart omdat alles anders was. En dan hadden we nog Niek, die had last van doorkomende tanden. Ik stond op standje overleven en in mijn hoofd was het een chaos. Want de hele wereld leek opeens anders. Dingen die je niet voor mogelijk hield, gebeurden nu. Ik moest daar voor mezelf wel een weg in zoeken. Uiteindelijk realiseerde ik me, dat deze situatie nog wel eens heel lang kon gaan duren. In elk geval langer dan 3 weken. Ik voelde lichtelijk paniek in me omhoog komen. Kon ik dit wel aan? En zo niet, had ik ergens een keuze? Dus,de lat flink omlaag. Het huishouden ging op standje makkelijk en de kinderen werden prioriteit nummer 1. Als ze beiden zelfstandig bezig waren zag ik een kans om even met een doek over de vensterbank te gaan. We moesten met z'n allen een manier zoeken waarin iedereen zich fijn voelt en wat voor iedereen werkt de komende periode. Het vervelende is dat we net met pleegzorg een manier hadden bedacht waarop ik ontlast werd wat betreft de zorg voor Sam. Sam is een schat van een jongen, maar vergt heel veel aandacht en energie. En ik heb nog een jongetje om voor te zorgen. Sam gaat sinds kort naar school wat mij al een hoop ruimte en lucht geeft (en energie). Daarnaast hebben we een gastgezin, waar Sam regelmatig kan gaan spelen, voornamelijk in de vakanties. Maar alles wat we samen met pleegzorg bedacht hadden werkte nu niet. Ik heb me echt alleen gevoeld. Daar zat ik dan, Leon kan gelukkig gewoon gaan werken, mijn pleegzorgbegeleider en therapeut kunnen me alleen telefonisch bereiken, en ik kon Sam nergens naar toe brengen zodat ik zelf even op adem kon komen. Ten einde raad heb ik ons gastgezin geappt dat ik er echt even helemaal doorheen zat. En hoe lief...als we geen Corona-verschijnselen hadden binnen ons gezin was Sam van harte welkom. En die dag dat Sam weg was heeft me heel goed gedaan. Alhoewel ik me diep in mijn hart schuldig voelde, vanwege de besmetting maar ook vanwege andere ouders die deze kans niet hebben. Sam mag nu één dag in de week (zolang we in deze situatie zitten) naar het gastgezin. Verder merk ik, nu we 3 weken verder zijn, we wel een bepaald ritme krijgen. Deze situatie begint te wennen. De routines beginnen er weer in te komen.Ik vind het overigens heerlijk om niet de hele dag (en vooral 's ochtends) op de klok te leven. Dat het sociale leven plat ligt geeft ook wel bepaalde rust. We leven als gezin op een eilandje. Ons leven speelt zich thuis af. En ook heel veel buiten, want wat is dit prachtige lenteweer een zegen! Tegelijkertijd voel ik me ook wel alleen. Ik zie nauwelijks iemand anders dan mijn eigen gezin (wij wonen buitenaf). En als de kinderen hun dag niet hebben kun je ze niet afleiden door even bij oma op bezoek te gaan. We zijn echt op elkaar aangewezen. Voor mezelf heb ik besloten dat ik probeer te leren van deze periode. God roept en wil ons iets zeggen. Verder denk ik dat het goed is deze periode veel te investeren in mijn gezin.
Als ik de rust en energie heb hoop ik binnenkort weer een blogartikel online te zetten. Ik ga me nu niet houden aan wekelijks een blogartikel, ik hou de lat laag voor mezelf. Bloggen is voor mij ontspanning en zo wou ik dat ook houden. Ik heb ideeën genoeg om te bloggen, maar mis vaak de energie en drive om er daadwerkelijk een blogartikel van te maken. Tot slot zorg allemaal goed voor jezelf en voor anderen!
Zoals je weet: ik hou van tuinieren! Ik kan niet wachten totdat het voorjaar écht aanbreekt. Ik heb zin om mijn hele tuin weer vol te planten en te zaaien. Het eerste beginnetje heb ik een paar weken terug al gemaakt: in mijn vensterbank staan al bakjes vol plantjes. Het plan voor de moestuin al gemaakt. Het leek me leuk om een blogartikel voor jullie te schrijven over moestuinieren. Want hoe heerlijk is het om een avondmaaltijd te maken voor je man (en/of kinderen) met verse groenten uit eigen tuin.
Moestuinieren is niet echt moeilijk. Stel dat je ook het komende seizoen ook eens een poging gaat wagen, dan wil ik je hier wat tips en informatie geven waardoor het wat makkelijker voor je zou kunnen worden. 1. Begin klein. Een moestuin is prachtig, maar in het seizoen ook druk. In de zomer ben je met een redelijke moestuin (ter grootte van een volkstuin) minstens 8 uur per week bezig. Denk aan onkruid wieden, oogsten, zaaien, water geven. En dat is wat heel veel mensen tegenhoudt, want wie heeft nu opeens in de zomer 8 uren extra aan tijd over? Begin daarom klein. Ik probeer zelf ieder jaar iets groter te denken, maar hou wel rekening met mijn andere bezigheden. Je kunt zelfs beginnen met alleen maar in potten kweken. Pepers, rucola,paprika, komkommer, kruiden, snijsla, veldsla en nog veel meer: je kunt het allemaal in potten kweken. Hier kun je er meer over lezen. Natuurlijk kun je ook een klein stukje bloementuin omtoveren tot groentetuin. Let overigens wel op: planten beginnen klein, maar sommige nemen op het eind heel veel ruimte in. Een courgetteplant word enorm groot en een komkommer slingert je tuin door. 2. Ga er vanuit dat het mislukt. Dat klinkt vreselijk negatief, maar alles wat ik uit mijn moestuin haal is voor mij bonus. Als je gaat moestuinieren kom je erachter dat je afhankelijk bent van verschillende factoren. De lastigste factor is het weer. En daar kun je nou net niks aan veranderen. Natuurlijk zijn er allemaal manieren om het na te bootsen, maar een regenbui is veel vruchtbaarder dan het water uit je gieter. Het ene jaar is het te droog, het andere jaar te nat, het volgend jaar te weinig zon en zo is het ieder jaar wat. Dit zul je ook merken aan de oogst uit je tuin. Als voorbeeld: tomaten houden echt van zon en warmte, afgelopen twee zomers (die erg warm waren) had ik prachtige tomaten. Bij plotseling te veel vocht hebben de tomaten de neiging om open te barsten en te gaan schimmelen. Ik moestuinier al jaren, en ieder jaar leer ik weer bij. Geen enkel jaar is hetzelfde. En dat maakt het zo leuk. Oogst uit eigen tuin maakt je zo blij! Want je weet dat het niet vanzelf gaat. 3. Begin simpel. Een aantal dingen die het je wat eenvoudiger maken:
Koop plantjes in de winkel. Ik kweek ze zelf omdat ik daarvan geniet, maar het kost je veel tijd en energie en het gaat lang niet altijd goed. Plantjes in de winkel zijn in de regel gewoon gezond en sterk dus je start al goed.
Je kunt niet alles als plantje kopen, sommige gewassen moet je zaaien (bijv. radijsjes of spinazie). Achterop het zakje staat precies wanneer en hoe je ze kunt zaaien en wanneer je de oogst kan verwachten. Je kunt zaad een jaar bewaren, maar de kiemkracht gaat er wel op achteruit.
Sommige gewassen zijn lastig te kweken: kool vind ik bijvoorbeeld een hele moeilijke. Ze zijn heel gevoelig voor ongedierte. Tomatenplant vraagt onderhoud (als je hem dieft voor een goede opbrengst). Komkommer heeft veel water nodig.
Sommige gewassen gaan vanzelf, een hele mooie daarvan is de courgette. Daar kun je heel lang en heel veel van oogsten. Ook kruiden willen in de regel goed groeien. En radijsjes zijn ook heel leuk om mee te beginnen: je kunt ze na een aantal weken al oogsten.
Hou het bij! Onkruid groeit sneller dan je gewassen. Ze pikken de voedingsstoffen, water en zonlicht van je gewassen. Het is belangrijk dat je regelmatig (bijv. op een vast tijdstip) onkruid weghaalt.
Bij droogte is het belangrijk om ook op een vast tijdstip water te geven. Vaak doe ik het in de avonduren, overdag verdampt het water te vlug.
4. Leer het van een ervaren iemand. Ieder gewas heeft z'n specifieke manier van telen. Natuurlijk kun je het uit een boek leren, maar mijn voorkeur heeft de ervaring. Ik leerde veel van mijn opa. Vraag ervaring of lees je in voordat je een gewas plant of zaait. Een schat aan informatie vind je op deze site. 5. Moestuinieren kan goed biologisch. Gewasbescherming (gif) gebruik ik nooit. Met vruchtbare grond heb je niet meteen (kunst)mest nodig. Mocht je onvruchtbare grond hebben dan kun je bij het tuincentrum verschillende soorten (kunst)mest halen. Het enige wat ik wel eens gebruik zijn slakkenkorrels (ook te verkrijgen bij het tuincentrum). Ik strooi ze vaak preventief al om mijn sla en aardbeien heen. Verder lukt het me aardig om biologisch te telen. Kool en aardappelen zijn lastig om biologisch te telen in verband met ongedierte (kool) en ziekte (aardappelen). Hè, het was toch lastig om al die informatie beknopt in een blogartikel te krijgen. Er is zoveel over te vertellen! Middenin het seizoen wil ik je proberen een kijkje te geven in mijn moestuin. Moestuinier jij? Of ga je dit seizoen een poging wagen?
Zo nu en dan vind ik het heel fijn om van me af te typen. Recht vanuit mijn hart. Vandaag zo'n blog recht vanuit mijn moederhart. Ik heb nooit geweten dat een moederhart zoveel pijn kon doen. Ik heb nooit begrepen dat je je zo wanhopig voelt als je merkt dat je kind op alle fronten vastloopt. Nooit heb ik begrepen dat gesprekken over je kind je bijna lichamelijk pijn kunnen doen. En toch zijn er wekelijks van die gesprekken. En natuurlijk ze proberen je kind toch positief te schetsen, maar de boodschap komt over. Ik zie mijn pleegkind falen op scholen, falen in het contact met andere kinderen. En keer op keer bevestigen andere mensen dat.
pixabay
En eerlijk gezegd: thuis zie ik het voor mijn ogen gebeuren. Thuis is het ook niet het jongetje wat hij diep van binnen is, thuis heeft zijn trauma de overhand. Thuis komt alle frustratie van de hele schooldag los. Probeer ik hem op te vangen waar ik kan, maar ontglipt mij soms ook de frustratie. Omdat ik zijn veilig honk ben, voel ik me de rots waar tegenaan gebeukt wordt, soms letterlijk. Typte ik nou rots? Ik voel me vaak meer een hoop zand die langzaam steeds kleiner word. En stiekem van binnen voel je dolksteken, kruipt de onzekerheid omhoog. Zou ik het dan wel goed doen? Geef ik hem genoeg tijd, aandacht en liefde? Leer ik hem de goede dingen of ziet hij mij ook iedere keer de fout ingaan? En stiekem wil je het van de daken afschreeuwen: ja, ik geef hem liefde! Ja, ik geef hem aandacht! Ja, ik leer hem de goede dingen! Ik maak iedere dag weer fouten, maar ik doe mijn best om mijn pleegkind goed op te voeden. Niemand op de wereld houdt meer van hem dan ik. Hij is niet mijn eigen vlees en bloed, maar hij is toch een stukje van mij, want mijn liefde, aandacht en tijd heb ik in zijn opvoeding gestopt. Maar ik heb de afgelopen jaren geleerd dat liefde niet alle problemen oplost. Want anders hadden we deze problemen niet gehad. Ondertussen krijg ik een mailtje binnen: gesprek met orthopedagoog op school. Ik stuur Leon een appje: 'schat, kun jij dat gesprek voeren op school?'
Want deze moeder laat haar hart huilen. Typt het hele verhaal, nog met haar jas aan en een reep chocolade naast zich. Waarschijnlijk kan een vaderhart de dolksteken beter opvangen.
