vrijdag 16 februari 2018

Havermoutmuffins met banaan

Ik vind het enorm leuk aan mijn peuter dat hij zo kan genieten van kleine dingen. Laatst was er bij ons bezoek en Sam vroeg mij om een koek. Ik gaf hem een 'cream crackertje' (weet je wel, zo'n vierkante uit een oranje verpakking). Sam was er helemaal blij mee. Ons bezoek stond perplex dat hij zo'n crackertje als koek accepteerde. 

Als tussendoortje krijgt Sam eigenlijk altijd iets gezonds, vaak fruit. Maar zijn we bij iemand op bezoek dan wordt hij natuurlijk lekker verwend met iets lekkers. Helemaal prima, daar mag hij lekker van genieten. Toch vraagt hij er thuis nooit of zelden naar. In het weekend krijgt hij naast fruit ook wel iets te snoepen. Hij weet prima wanneer we wel snoepen en wanneer niet. 

Maar af en toe verwen ik hem met een lekker baksel uit eigen keuken. Dat probeer ik eigenlijk altijd 'gezond' te houden. Voor mij is dat in ieder geval zonder (geraffineerde) suiker. Ik vond laatst weer zo'n recept. De havermoutmuffin met banaan van Laura's Bakery. Voor de oplettende lezer: ja, bij de ingrediëntenlijst staat duidelijk suiker. Die heb ik eruit gelaten, een extra banaan en wat honing er doorheen gedaan. Nou ik kan je verzekeren: ze zijn erg lekker en vullen goed. Onze peuter is iets minder gek op de walnoten, maar zonder kan ook gerust. 



Ik gok erop dat het ook lekker is met stukjes appel, rozijnen of cranberry's. Nog niet geprobeerd, maar dat gaat er zeker nog een keertje van komen. Ze zijn overigens ook perfect in te vriezen. 


dinsdag 13 februari 2018

Qualitytime samen

Omdat het morgen Valentijnsdag is, vandaag een blog over de liefde. Wij zijn beiden niet super romantisch aangelegd. Maar vinden het wel belangrijk om tijd samen door te brengen. In dit blogartikel schrijf ik hoe wij dat sinds kort samen vorm geven. 



Toen wij pas pleegouders waren vonden we het heerlijk om een gezinnetje te vormen. Hier hadden we al zolang naar uitgekeken. Na een half jaar kwamen we er achter dat we het ook wel misten om samen dingen te doen. 

Onze pleegzoon ging meteen naar het eten al naar bed, dus in principe heb je de hele avond voor z'n tweetjes. Maar vaak wordt die tijd opgeslokt door allerlei andere dingen en voor je het weet is het tijd om te gaan slapen. 

We besloten één avond in de week voor samen te plannen. Het was een beetje zoeken en uitvinden hoe we die avond gingen invullen. Laatst hebben we 'thuis-uit-eten' geprobeerd. Het is ons super goed bevallen. We zijn het van plan om iedere maand een avond te plannen. En we vinden het beiden iets om naar uit te kijken. 

Sam eet vooraf zijn warme maaltijd, vaak een kliekje uit de vriezer waar hij dol op is. Eén van ons brengt hem in bed. En als hij op bed ligt verkleden wij ons, gaan samen koken en hebben een gezellig avondje. 

Door deze avondjes realiseerden wij ook hoeveel aandacht er tijdens de maaltijd naar onze pleegzoon gaat. Hij is lekker peuter en weigert vaak zijn eten om vervolgens drama aan tafel te schoppen. Als gevolg daarvan zitten wij echt aan tafel om te eten en is er weinig gesprek onderling. Heerlijk om weer 's ouderwets lang aan tafel te zitten. 

De maaltijd is trouwens geen culinair hoogstandje. We kiezen iets wat we beiden lekker vinden en wat net iets luxer is dan dat we normaal eten. Ons menu van pas:

Voorgerecht: Carpaccio 
Hoofdgerecht: Kip in champignonroomsaus en pommes duchesse
Nagerecht: bokkenpootjestaart

Dit menu is ten eerst gebaseerd op lekker en daarna op makkelijk. De carpaccio kocht ik namelijk bij de Lidl in een kant en klare verpakking. Dat is kwestie van op een bord leggen. De kip in champignonroomsaus is een gerecht wat je heel goed van te voren klaar kunt maken, dus daarna alleen even de oven in moet. En pommes duchesse kocht ik ook kant en klaar. De bokkenpootjestaart had ik gemaakt voor het weekend, dus kostte me verder geen extra werk. 

Ik ben normaal heel erg van alles zelf maken. Maar ik koos nu bewust voor makkelijk zodat ik niet gestrest de avond in zou gaan en mijn energie al verschoten had voordat we überhaupt aan tafel zouden gaan.   

We genieten ervan om écht tijd voor samen te hebben en dan gewoon in je eigen huis. Vaak leggen we het boek 'Dichterbij' op tafel zodat we genoeg gespreksstof hebben en het gesprek niet alleen maar over opvoeden of werk gaat. 

Mocht je nog nooit 'thuis-uit-eten' geprobeerd hebben, ik zou zeggen: probeer het eens!

vrijdag 9 februari 2018

Citaten om over na te denken

Ik heb een schriftje waarin ik dingen schrijf die ik graag wil onthouden. Bijvoorbeeld citaten die ik las en die me geraakt hebben. 'Mijn nadenkers'. Vaak haal ik ze uit boeken of lees ik ze op blogs. 

Bron: Facebook bemoedigingen voor moeders

Vandaag een greep uit de citaten die ik in mijn schriftje schreef. Ik weet niet meer precies van wie deze uitspraken zijn. 

1. Als je te druk bent om Gods Woord te lezen, ben je drukker dan God wil dat je bent. 

2. God laat iets in Zijn wijsheid toe wat Hij gemakkelijk door Zijn kracht had kunnen voorkomen. 

3. Je hebt maar één leven en het gaat snel voorbij, maar alleen wat je voor Christus hebt gedaan zal eeuwige waarde hebben. 

4. Gehoorzaam God en laat alle consequenties aan Hem over (Charles Stanley)

5. Als je wilt weten hoe diep God de zonden haat, zie dan eens naar Golgotha (Octavius Wislow)

6. God is God. He knows what He is doing. When you can't trace His hand. Trust His heart. 

7. Bezorgd zijn is hetzelfde als de motor van een auto laten lopen zonder het koppelingspedaal te laten opkomen. Je verbruikt veel energie, maar je komt nergens (Corrie ten Boom)

8. Dit leven is slechts de eerste bladzijde van het boek, niet de laatste (Corrie ten Boom)

9. Wist u dat minderwaardigheidsgevoelens hoogmoed is en betekent dat men zijn eigen beperkingen niet wil aanvaarden? (Corrie ten Boom)

10. De taak van een moeder is het mogelijke te doen en God te vertrouwen voor het onmogelijke (Ruth Bell Graham)

11. Christelijke handen grijpen niet en Hij geeft Zijn gaven niet voor de heb, want een geschenk houdt nooit op een geschenk te zijn, altijd bedoeld om door te geven. (Ann Voskamp)

12. Hoe God over ons denkt is niet slechts belangrijker, maar oneindig belangrijker (C.S. Lewis)

13. Door je zorgen te maken, verdwijnen de problemen van morgen niet, maar verdwijnt de kracht voor vandaag. (Corrie ten Boom)

14. Succes in je huwelijk is niet alleen het vinden van de juiste persoon, maar het is het zijn van de juiste persoon (Amish wijsheid)

dinsdag 6 februari 2018

Een liefdevol gebaar gevraagd...

Er zijn bijzondere momenten in mijn leven. Momenten waarop je op de bergtoppen van geluk fladdert of juist van die momenten waarop je met tranen in je ogen door het donkerste dal loopt. Dat zijn vaak momenten waarop er kaarten in je brievenbus liggen. Ik heb die liefdevolle gebaren zo gewaardeerd...

Een kaart. Het kost je geen kapitaal en het kost je geen uren tijd maar kan een groots effect hebben. Kaartjes die soms op het juiste moment binnenkomen. Ik schreef er vandaag eentje en deed hem meteen op de post. Het kostte mij een minuutje tijd en een postzegel. Ik hoop dat de kaart iemand blij mag maken en hoop mag geven voor de toekomst. 



Vandaag een actie in de schijnwerpers die geen uren tijd nog euro's van je vraagt, maar alleen maar een liefdevol gebaar. Stuur een kaart aan iemand die je niet kent, maar waar je wel van weet dat die in een hele moeilijke situatie zit. Stuur een kaart aan iemand die (misschien al jaren) in een AZC leeft. Iemand die ver van huis is, soms beelden op het netvlies heeft staan die niemand wil zien, iemand die heimwee heeft naar huis en naar zijn/haar familie. Draag diegene een warm hart toe! 



Het gaat super simpel. Klik op deze link en vul je gegevens in. Je krijgt een kaart van Vluchtelingenwerk thuisgestuurd waarop je een boodschap (het hoeft geen lang verhaal te zijn, het gebaar van een kaart alleen al kan iemand zo goed doen) kunt schrijven voor een vluchteling. Vervolgens stuur je de kaart weer terug naar Vluchtelingenwerk en die zorgen ervoor dat jouw kaart bij een vluchteling terecht komt. 



Uit liefde iemand een warm hart toe dragen! Ik hoop dat je ook een kaart schrijft. 

vrijdag 2 februari 2018

Vlog: Family Kirkland

Tegenwoordig vloggen er heel wat mensen. Ik volg er maar een enkeling. Deze vlogger kwam ik laatst tegen op youtube. Deze familie blijft mij enorm boeien en inspireren. 


www.soundslikereign.com
Dit zijn Brackin en Lindsay Kirkland. Ze maken samen christelijke muziek en die publiceren ze gratis. Er zitten prachtige nummers bij. (Je kunt ze beluisteren via hun site of youtube)

Ze hebben 5 jongens en wonen in hun Tiny home. Wekelijks komt er een familyvlog online op hun youtube-kanaal

De manier waarop zij leven inspireert mij heel erg. Waarschijnlijk omdat ik ook vaak nadenk over dingen die zij doorgevoerd hebben in hun leven. 

Leven volgens de Bijbel
Heel praktisch de Bijbel de leidraad laten zijn van je leven. Het lijkt 'simpel', maar ik ervaar vaak de druk van cultuur en maatschappij om bepaalde dingen te doen of te laten. In hun verleden hebben ze overigens heel anders geleefd, dus dat moet mij juist motiveren om ook dingen in mijn leven te veranderen. 

Opvoeden
Ze voeden heel bewust hun kinderen op. Bij iedere leeftijd hebben ze een 'opvoedingsdoel'. Lindsay geeft haar kinderen 'homeschooling', vrij normaal in Amerika. Razend interessant om te zien hoe dit vorm wordt gegeven in gezinnen. 

Baan
Brackin heeft geen vaste baan omdat hij het belangrijk vind om tijd met zijn familie door te brengen. Ze leven onder andere daarom eenvoudig, minimalistisch en zoveel mogelijk zelfvoorzienend. 

De gesproken taal is Engels (Amerikaans). Laat je daardoor niet meteen afschrikken. Ik ben zelf geen ster in Engels, en zeker niet in luisteren. Door deze vlogs te kijken is mijn niveau al wat gestegen ;). Het verbaasd me altijd dat ik in grote lijnen weet waar het in de vlog overgaat, al zal er ook gerust wel wat aan mij voorbijgaan. 

Welke vlogs kijk jij?

dinsdag 30 januari 2018

Monkey platters

Monkey platters...daar had écht nog nooit van gehoord! Ik las het voor het eerst op deze site. Maar vandaag een blog erover. 

In het kort gaat het hierom: je maakt een bord voor je kleintje klaar waar je allerlei soorten (gezond) etenswaar legt. Groente, (gedroogd)fruit, noten, dipsausjes, brood etc. Je biedt dit bord een aantal keer per dag aan. Op dit manier bepaald je kind zelf wat hij in zijn mond stopt, hoeveel en wanneer. Het schijnt dus dat de kinderen naar de voedingsstoffen pakken die ze op dat moment het hardst nodig hebben. 

Ik ben er zelf mee aan de slag gegaan met Sam. Puur omdat ik het interessant vond. Kan er zo van genieten als ik zie hoe een dreumes de wereld (in dit geval: eten) ontdekt. Hij was ruim een jaar toen ik ermee begon. Ik bewaarde restjes van het avondeten in koelkast en kocht wat dingen als gedroogd fruit. Het voelde als 'de ideale pleegmoeder' als ik dat bordje vol gezonds voor Sam neerzette. Sam proefde alles onbevangen, maar had al snel een hele duidelijke voorkeur. Op een gegeven moment komt er natuurlijk de klad erin. Want het kost veel tijd en dat heb je niet altijd. Zeker als je het als tussendoortjes én maaltijden op die manier gaat doen. O ja en de motivatie zakt ook als het resultaat binnen no time onder de kinderstoel ligt. 

Toch...doe ik het nog steeds. Maar lekker op mijn eigen manier! Ik heb er namelijk een groot voordeel van ontdekt. Voor de lunch maak ik nog steeds een bordje eten voor mijn pleegzoon klaar. Terwijl Sam zijn bordje leeg eet, eet ik op mijn gemak mijn bammetjes op. Onze pleegzoon is een goede eter, dus eet al genietend zijn hele bord leeg. De volgorde bepaald hij zelf. Vaak gaat eerst de kaas op en dan de rest door elkaar heen.  

Ander voordeel is dat hij redelijk gevarieerd eet. Maar het is niet zo dat hij alles lust. Rauwkost lust hij bijvoorbeeld écht niet. Dus dat leg ik ook zelden meer op zijn bord. Als ik het eet en hij vraagt erom dan krijgt hij natuurlijk. Slechte eters worden niet opeens goede eters. Sam heeft duidelijk voorkeur gekregen. Ik kan me daar tegen verzetten en ik kan het ook laten. 

Sommige dingen liggen er standaard op, als dat er niet op ligt krijg ik namelijk commentaar van hem. Hij eet altijd minimaal één boterham. Die snij ik in stukken. 
Hij wil standaard hetzelfde beleg erop. Verder is hij verzot op kaas, dus dat ligt er ook altijd op. 

Sam zit in een groeispurt: dit keer 2 boterhammen, gedroogde pruimen,
worst, kaas en stukjes banaan
Boterham met gebakken ei/spek en een hele kiwi
Boterhammetje, gehalveerde druiven, halve soepstengel en kaas
Boterham, kaas, ananas, gehalveerde druiven,
halve cracker met chocopasta
Boterham, kaas, druifjes, dadels en halve rijstwafel
Ik probeer altijd beetje aan te passen naar de eetlust van Sam. Eén boterham gaat er altijd wel in, maar soms zit hij in een groeispurt en moeten het opeens twee boterhammen zijn. Of helpt hij nog even mee mijn bord leeg te eten. 

Wat kun je op een monkey platter leggen? Wat inspiratie kun je hieronder vinden. 
Dit zijn de dingen die ik er ooit opgelegd heb (dikgedrukt zijn de dingen die Sam graag eet). Maar bekijk vooral je eigen (koel)kast. 

Groenten: erwten, wortels, paprika, komkommer, tomaatjes

Fruit: banaan, appel, peer, kiwi, druiven, ananas, mango, kersen, granaatappelpitjes, rozijnen, gedroogd fruit (pruimen, appel, nectarine, abrikozen, dadel ect)

Granen: cracker, soepstengel,rijst- of maiswafel, (koude)pasta, boterham

Vlees: koude kipfilet, vleeswaren, stukjes gehaktbal, knakworst

Vetten: noten (walnoten, cashewnoten) of notenpasta's, kaas

Overig: pure chocolade (70% of meer cacao), aardappel, rijst

Voordat je enthousiast een monkey platter gaat maken wil ik je nog één ding vertellen. Het kan een enorme bende worden onder de stoel van je kleintje. Ik nam dat voor lief en nu zijn het ondertussen alleen nog maar wat kruimels. Voorheen belandde alles wat hij niet beliefde onder zijn stoel. 

Heb jij ervaring met monkey platters?

vrijdag 26 januari 2018

10 tips voor dipdagen

Als vrouwen lijken we gevoeliger te zijn om depressief te raken. Soms lijkt het leven je te overspoelen. Zijn er dagen waarop de kleuren veranderd zijn in zwart en grijs. Mis je de vreugde tijdens het uitvoeren van je taken. Soms komt het door de situatie waar je in zit, maar ook hormonen kunnen depressieve gevoelens veroorzaken.


Helaas ken ik deze dagen ook. Ben ik zelfs een periode depressief geweest. Achteraf was die periode één van mijn leerzaamste tijden in mijn leven. Ik vocht om eruit te komen. En ik ben er gelukkig uit gekomen. Ik ben persoonlijk ook sterker geworden. Ik voel het wanneer ik het te zwaar heb, voorheen negeerde ik dit. Heb geleerd om ‘liever’ voor mezelf te zijn.

Graag wil ik je helpen tijdens moeilijke dagen. Mocht je je echt al een tijd depressief voelen, dan raad ik je aan om een psycholoog op te zoeken. (Tip: therapie volgen kan ook via internet) Maar voor dipdagen kunnen deze 10 tips je helpen.

1. Accepteer dat je een dipdag hebt. Accepteer dat je je depri voelt. Het is niet fijn, maar iedereen heeft een dag waarop het niet lukt om vrolijk en blijmoedig door het leven te gaan. Vandaag lukt het niet, hopelijk morgen weer een dag waarop het wel lukt om blij te zijn.

2. Wees lief voor jezelf. Ik heb vandaag mijn dag niet, maar dat is geen reden om boos te worden op mezelf. Ik had namelijk de neiging om die dag constant boos te zijn op mezelf. Boos omdat ik niet vrolijk en zingend mijn werk kon doen. Boos omdat alles zo langzaam ging. Ik had het gevoel dat ik de hele lange dag aan mezelf moest trekken. Doe de klusjes die nodig zijn. Maar ga er (als straf) geen extra taken bij doen.

3. Wat wel helpt: ga iets leuks doen! Zoek afleiding. Pas nam ik Sam mee naar de Hema om daar iets lekkers te eten en te drinken. Ik doe dat echt nooit! Maar het was zo’n grijze dag buiten en daar voel ik me spontaan depressief van worden. Een leuke activiteit pept mij op zo’n dag weer op. Het hoeft natuurlijk niet persé de Hema te zijn. Maak een feestmaaltijd klaar, ga pepernoten bakken, ga samen een spelletje doen of knutselen. Geniet van iets…

4. Kruip geen hele dag in bed of op de bank! Al zegt alles in je hoofd en lijf dat je naar bed moet. Tenzij dat je slaapgebrek hebt. Maar hou zoveel mogelijk een natuurlijk slaapritme aan. Overdag slapen en ’s nachts niet kunnen slapen, daar wordt niemand vrolijk van. Depressiviteit kan er voor zorgen dat je je enorm moe voelt, maar dat is moe in je hoofd, dat los je vaak niet op door te gaan slapen of op de bank te hangen.

5. Ga naar buiten! Buitenlucht doet je echt goed. Zeker als buiten de zon nog wil schijnen. Sam is een kereltje die ook iedere dag even naar buiten moet om zijn energie kwijt te kunnen. En zelfs op een regenachtige dag gaan we er even op uit. We smelten niet en komen vrolijk weer terug.

6. Ga je niet vol eten met ongezonde dingen. Tijdens een dipdag schreeuwt alles in mij om chocola en cola. Maar de ervaring is dat je er alleen maar meer moe en depri van wordt. Niet doen dus. Maar maak een lekkere fruitsalade voor jezelf. Verwen jezelf met iets gezonds. Of als het dan toch chocola moet worden; 70% cacao chocolade is veel gezonder. En van een kop thee wordt je lekker warm van binnen.

7. Als je echt weken lang depressief bent helpt het om een dagschema te maken. Dit heeft mij heel veel geholpen. Plan de dag voor morgen. Realistisch. Zodat je morgen ook daadwerkelijk aan de slag gaat. Zorg voor rustmomenten, zorg voor genietmomenten. Dat voorkomt dat je de dag bankhangend doorbrengt. Een dagschema kan ook helpen als je tegen de dag op ziet, dat je het overzicht mist. Zo’n schema kan je meer zelfvertrouwen geven om de dag aan te kunnen.

8. Hou een vast ritme aan. Qua eten, qua werken, qua ontspanning, qua slapen.

9. Muziek. Speel je favoriete muziek af. Maak muziek als je dat kunt. Muziek maakt je rustig en helpt je om je emoties op een rijtje te krijgen.


10. Ga geen film of televisie kijken. Op de één of andere manier ben ik er tijdens een depressieve periode nog nooit van opgeknapt. Een boek lezen daarentegen helpt wel. Betekent trouwens niet dat je helemaal niks mag kijken, maar ik ben zo iemand die op youtube het ene filmpje na het andere ga afspelen.


Heb jij nog tips voor dipdagen? Plaats ze hieronder in de reacties!