vrijdag 28 juni 2019

Weekmenu (2)

Als eerste hartelijk bedankt voor jullie lieve berichtjes. Na een week rustig aan doen voelde ik de energie weer omhoog borrelen. Sam is ook weer over z'n dip heen en weer heerlijk zichzelf. Daar knap je als moeder automatisch van op. 

Maar goed, hier heb ik weer inspiratie voor een weekmenu. Uit ervaring weet ik dat het niet altijd meevalt om weer 's wat te verzinnen voor het avondeten. Uiteraard vind je verwijzing naar recepten. 

Zondag
Vandaag aten we Chinese Tomatensoep met een stokbroodje met kruidenboter. Leon is dol op Chinese Tomatensoep. En deze soep is binnen drie kwartier gemaakt. Verbaas je over de ingrediënten, maar laat je er niet door weerhouden om het recept ook uit te proberen. 

Maandag
We eten stamppot snijsla uit eigen tuin. Smaakt altijd extra goed als je het zelf opgekweekt hebt. Door de stamppot schepte ik wat gerookte spekreepjes en rul gebakken kipgehakt. Heerlijk! Paprika er doorheen is ook erg lekker, maar daar is Leon niet zo dol op. 


Dinsdag
Ik maakte heel veel aardappeltjes uit de oven (daar maak ik man en zoonlief blij mee). Bakte shoarma op met wat uien, paprika en een half bakje champignons. Samen met een restje sla dat over was van gister. Dat was smullen!



Woensdag
Vandaag eten we patat. We hebben net bezoek gehad met de biologische familie van Sam. Dan zijn we altijd laat thuis met een lege maag en een vol hoofd. Op zo'n dag eten we dan meestal patat. 


Donderdag
Ik kook een pan vol macaronisaus bomvol groenten. We kunnen er zeker nog een keertje van eten. Het smaakte heerlijk. 



Vrijdag
We eten bloemkool! Dit keer maak ik er een ovenschotel van met heel veel kaas. Het recept is gemaakt met witlof, maar smaakt met bloemkool zeker zo lekker. Sam is vooral gek op de kaaskorst, ik geef hem geen ongelijk! Ideaal recept om eerder die dag al te maken, tegen etenstijd alleen nog maar in de oven te schuiven. 


Zaterdag
Eten we niet thuis en schuiven we heerlijk bij iemand anders aan tafel. Gebeurt niet vaak, maar ik kan er wel van genieten!

zaterdag 22 juni 2019

Uit balans

Zoals ik al veel vaker schreef is pleegzorg iets heel moois wat je voor iemand mag doen. Maar pleegzorg is niet alleen rozengeur en maneschijn. En momenteel zit deze pleegmoeder er weer helemaal doorheen. 



Dit blogartikel is niet bedoeld om te klagen, maar wel om een eerlijke kijk in mijn leven te geven. Ik denk dat we ons als moeders wel eens ons te sterk voordoen dan we werkelijk zijn, waardoor we het voor onszelf en anderen juist alleen maar zwaarder maken. Toen ik pas aan iemand toegaf dat ik er die week helemaal doorheen zat, zei ze: 'O, ik vond jou altijd zo sterk overkomen'. Dus ik heb me er zelf denk ik ook schuldig aan gemaakt. 
En nogmaals, we hoeven niet te klagen maar we kunnen elkaar wel bemoedigen en tips geven. 

Eens in de zoveel tijd is Sam totaal van slag. De oorzaak kan van alles zijn; groeispurt, ontwikkelingssprong, bezoek van biologische familie, verandering van juf of noem maar op. En soms komen die dingen tegelijk. Zoals afgelopen tijd. 

Het gevolg is dat Sam je helemaal controleert of je wel écht écht veilig bent en dat hij je dus kan vertrouwen. Hij heeft namelijk alle redenen om volwassenen niet te vertrouwen als je zijn verleden bekijkt. We zorgen bijna 3 jaar voor hem en ik ben bijna 24/7 bij hem thuis, maar het doet pijn om te merken dat hij je nog niet volledig vertrouwt. Hij is ontzettend bang dat wij bij hem wegga, dus controleert hij ons (en vooral mij) op alle mogelijke tijden van de dag (en nacht). Verder wil hij alle grenzen heel duidelijk weten en controleert die dus ook. Het is hier dus dagenlang grenzen en onvoorwaardelijke liefde geven. Kost heel veel geduld en energie..

We hebben afgelopen tijd dit wekenlang gehad. We krabbelen er langzaam weer bovenop, en ja dan zie je ook dat hij wel als persoon groeit (en gelukkig de juiste kant op). Maar het is vaak een stap vooruit en twee achteruit. Nu Sam er weer bovenop krabbelt zak ik helemaal in. O en ik weet dat ik weer wel bovenop kom. Maar het voelt alsof ik een marathon heb gelopen. 

Ik denk dat dit onbalans is. Oftwel: ik ben mijn balans kwijt. Je geeft alles voor je kind, maar ten koste van jezelf. En dit is iets waar ik vaker tegenaan ben gelopen. Heel bewust leg ik de lat momenteel voor mezelf laag. Probeer de 's avonds voor mezelf te houden, al komt dit totaal niet uit (er zijn nog zoveel dingen te doen). Maar deze twee weken tank ik bij. Hiervoor ga ik niet op vakantie of een dag weg. Ik heb gewoon nog steeds alle zorg voor de kinderen op me. Maar het leven gaat hier iets langzamer. En de lat voor het huishouden ligt vrij laag. Die planning waarover ik vorig week over schreef gebruik ik ook even niet. 

Dus loop je hier zomaar met je binnen en zie je...
...bij de mat al dat er drie dagen niet gezogen is?
... mij een schone theedoek uit een overvolle wasmand vissen en ongestreken aan het haakje hangen?
... om 10 uur de ontbijtboel nog op tafel staan?
... als je een kop koffie aangeboden krijgt, het schone kopje uit de vaatwasser moet komen?
... door de ramen naar buiten een mistige waas?
... dat er vrijdag geen nieuw blogartikel online staat?
Denk dan maar dat deze moeder even bij moet tanken. En dat de kinderen haar hoogste prioriteit hebben. Kom over een maand nog maar eens naar mijn blinkende vloer en ramen kijken en verwonder je over mijn schone keuken. 

O ja en het is wel de bedoeling dat er iedere vrijdag weer een nieuw blogartikel online komt. 

vrijdag 14 juni 2019

Plan mee met mij

Als er een kleintje bij komt is je leven de eerste week hectisch kan ik je uit ervaring vertellen. Alle routines kloppen niet meer en mocht je enigszins plannen hebben hou er dan zeker rekening mee dat de kleine roet in het eten gooit. 
Als er vervolgens nog meer en nog meer op je bordje komt ga je op standje 'overleven'. Ben je blij dat er 's avonds iets gezonds op tafel staat, dat het sanitair en vloeren nog enigszins schoon zijn en we allemaal nog wat schoons hebben om de volgende dag aan te trekken. 
Eigenlijk is dit een samenvatting van hoe mijn leven er afgelopen weken eruit zag. Ik geef toe: dit is niet goed voor een mens, maar het was zo en er was niks aan te veranderen. 
Ondertussen zijn we in een rustiger vaarwater gekomen. En daar waren we wel echt aan toe. Alleen duurde het even voordat deze mama alles weer op de rit had en onze dagen wat soepeler verliepen. Ik snakte naar pure overzicht. 


En toen...kreeg ik deze planner! Al eerder was het door m'n hoofd geschoten maar ik had er gewoonweg geen tijd voor gemaakt. En nu Niek wat ouder is en dus wat meer ritme heeft zou een planning weer een beetje kunnen gaan werken. 

Ondertussen werk ik al een aantal weken met een planning en wát een verademing! Soms had ik dagen dat ik voor m'n gevoel alleen maar bezig was met de kinderen. Terwijl ik uiteindelijk tussendoor best nog wat heb gedaan. Door een planning te maken en af te strepen heb ik aan het eind van de dag toch een redelijk voldaan gevoel. En wat niet af is probeer ik er een andere dag bij te nemen. En het geeft me controle op alle dingen die ik moet doen, zonder het gevoel te hebben om te verdrinken in heel veel klussen die op je wachten. 

Het leek me leuk om jullie mee te nemen in het maken van een planning. Laat je inspireren en vul gerust aan met jouw tips (onderaan in de reactie)!


Als eerste pak ik mijn agenda erbij en kijk ik welke afspraken ik heb staan en schrijf ze op mijn planning. Komende week is bijzonder druk. Vriendje van Sam komt spelen, gesprek met pleegzorgwerker, verlate kraamvisite, vriendin op bezoek. Erg leuk, maar tijdrovend. Daarom zal ik op die dagen iets minder klussen inplannen. 


Daarna plan ik de was in. Dit is meer een schatting. Factoren als het weer of de was die ik heb van de kinderen gooien de planning wel eens in de war. 'Was' betekent in mijn planning eigenlijk: wasmachine aanzetten, ophangen, afhalen, opvouwen en in de kast leggen. Strijken doe ik 1x per week. 


Vervolgens plan ik de wekelijkse huishoudklussen in. Eigenlijk probeer ik dit iedere week hetzelfde te houden. En poets ik iedere week alle ruimtes die we gebruiken. Dit vind ik fijn werken. Dingen als stofzuigen, planten water geven, eten koken plan ik niet in. Hoort meer bij de dagelijkse routines. 


En uiteindelijk vul ik de planning aan met klussen die ik in de tuin moet doen (en dat is rond deze tijd van het jaar veel) en andere klussen die ik bijv. maandelijks doe. 

In het vak links bovenin 'Notes' gebruik ik om boodschappen neer te schrijven. Vaak schiet me dat opeens te binnen of maken we net een verpakking leeg. Later schrijf ik dit op mijn boodschappenbriefje. Ideaal, want door al die hormonen is mijn hoofd vaak een zeef. 

In het vak rechts 'To do' schrijf ik alle klussen die me te binnen schieten. Als ik tijd/zin/energie over heb dan probeer ik wat van de to-do-list af te werken. De klussen die er eind van de week nog opstaan verhuizen vaak mee naar de week daarna. Of ze komen weer op de to-do-list (vaak niet-urgente klussen) of ik plan ze in. Zo hou ik heerlijk mijn hoofd leeg zonder dingen te vergeten. 

Tips:
- Als je probeert iedere week er een beetje hetzelfde eruit te laten zien, bouw je een routine op. Dat geeft mij rust. 
- Mijn kinderen hebben mijn prioriteit boven alle to-do-listen. Dat betekent niet dat ik de hele dag met ze speel. Ik leer Sam dat ik niet de hele dag met hem kan spelen. Maar ik maak zeker tijd voor hem vrij. Of ik laat 'hem' meehelpen met de klusjes. 
- Gebruik de planner als middel en niet als doel. 

vrijdag 7 juni 2019

Beschuit met muisjes, maar dan anders

Na de geboorte van Niek hebben we wél veel muisjes op, maar weinig beschuit. Ik probeerde iedere keer weer een andere lekkernij met muisjes te maken. 

Eerlijk gezegd is roze een wat natuurlijker kleur dan blauw. Roze koeken, roze tompouces, frambozen, aardbeien etc. Maar ik ontdekte dat muisjes altijd lekker zijn met chocolade en/of slagroom. 

* Cake met slagroom en muisjes
Ook lekker klassiek, maar een goeie combinatie. In de laatste weken had ik wat cakes gebakken en ingevroren. Altijd makkelijk. Ik vroor ze heel in, maar je kunt ze ook voor het vriezen in plakken snijden zodat je niet een hele cake tegelijk hoeft te ontdooien. 

* Cupcakes
Ik serveerde ze net als de cake, met slagroom en muisjes. Maar als je van te voren het geslacht weet kun je ze ook decoreren met glazuur of fondant. En ook met de papieren vormpjes kun je variëren van kleur. 
Ik bakte ze net als de cakes vooraf en vroor ze in. 

* Cakerol
Op Pinterest zag ik zoiets voorbij komen. Ik gebruikte zelf het recept van Rutger. Decoreerde de bovenkant met slagroom en strooide er muisjes overheen. Het recept lijkt ingewikkeld, maar is echt makkelijk. 


* Moorkoppen
Het recept voor moorkoppen plaatste ik al eerder op mijn blog. Maar strooi er voor een 'geboorte-variant' muisjes overheen als de chocola nog zacht is. Eventueel kun je in plaats van chocola ook ganache eroverheen gieten. (Ganache heeft wat weg van chocoladepasta). Breng 100 ml slagroom aan de kook, haal daarna van het vuur af. Roer er 110 gram grof gehakte chocolade doorheen. Deze smelt. Daarna 30 gram boter er doorheen roeren. Ook deze smelt. Laat iets afkoelen en giet over de soezen. Strooi er vervolgens muisjes overheen. 


* Biscuitdeeg
Bak het biscuitdeeg volgens het recept. En maak een vulling naar keuze. Ik koos heel makkelijk gewoon en simpel slagroom. Vervolgens goot ik er gesmolten chocolade of ganache overheen en bestrooide de bovenkant met muisjes. 



* Chocoladekoekjes
Dit idee vond ik op de blog van Adrianne. Simpel, snel en goedkoop. 


Jammer genoeg kan ik je niet laten proeven. Zelf zit ik bij de foto's alweer te watertanden. 

En trouwens...geen excuus om de keuken in te duiken: zonder muisjes zijn deze recepten ook een aanrader. 

vrijdag 31 mei 2019

Van de boekenplank (6): Een (h)echte uitdaging

In dit blogbericht schreef ik al over het boek. Het stond al een heel tijdje op mijn lijstje om te lezen. In de bibliotheek kon ik het boek niet lenen. Uiteindelijk mocht ik het boek lezen van een collega-pleegouder (of hoe noem je dat??).



Dit boek is geschreven door een pleegouder en is voornamelijk voor andere adoptie-/pleegouders geschreven. Of voor mensen die te maken hebben met kinderen met hechtingsproblematiek. Uiteindelijk komt het er op neer dat deze kinderen in de basis flink beschadigd zijn in hun vertrouwen. Want welke reden hebben ze nog om volwassenen te vertrouwen? Juist een volwassen persoon heeft hun leven beschadigd. 

Tijdens het voeden van Niek heb ik het boek stukje bij stukje gelezen. Ondanks alle hectiek en drukte bleef dit boek trekken. Want in dit boek vond ik zoveel herkenning en dat is heerlijk. Weten dat je niet de enige (pleeg)ouder bent die tobt en er soms gewoon niet uitkomt. Maar wat vooral ook heel fijn was: er werden oplossingen aangereikt. Kortom een heel fijn en praktisch boek!

Terwijl ik het boek las heb ik sommige dingen meteen 'uitgeprobeerd' met Sam. Ik begreep zijn gedrag beter en kon er daardoor ook beter op reageren. 

Dingen die me voor altijd uit dit boek bijblijven:

- Pleegkinderen zijn geen 'gewone kinderen'. Daarom helpen die adviezen die iedereen je geeft niet. Daarom moet je pleegkinderen een andere opvoeding geven dan je biologische kinderen. Want ten diepste vertrouwen pleegkinderen je niet. 

- Blijf als opvoeder ten alle tijde kalm (hoe moeilijk is dat..) en wees een rots in de branding. Omdat dit enorm veel van je vraagt moet je zorgen dat je goed voor jezelf zorgt. 

- Goed gedrag afdwingen is als een laagje glansverf. Ten diepste veranderd dit het kind niet. 

- Focus niet op het lastige gedrag van een kind maar op ontwikkeling

- Grenzen opzoeken is betrouwbaarheid testen. 

- In plaats van time-out adviseert de schrijfster een time-in. 

- Gevoelens uiten. Niet alleen verdriet of blijdschap maar zeker ook boosheid. Je mág boos zijn, het is een emotie die menselijk is. Leer een pleegkind om op een juiste manier met emoties om te gaan. 

Ik zou alle adoptie-/pleegouders adviseren dit boek te lezen. Het kan je zoveel verder helpen! En niet alleen jezelf als adoptie-/pleegouder, maar indirect ook je adoptie-/ pleegkind. Het boek leest heel fijn en is heel overzichtelijk. Er worden hele praktische handvatten gegeven zoals bijvoorbeeld over eetproblemen. 

Mocht je meer willen lezen over hechtingsproblematiek is dit een boek wat ik zeker aan zou raden. Zelfs ik zet 'm op mijn lijstje om 'm aan te schaffen zodat ik 'm van mijn eigen boekenplank kan pakken om 'm zo nu en dan raad te plegen. 

Stel dat je twijfelt maar toch wat meer van Inge wil lezen: ze heeft ook een site/blog. Als aanvulling op haar boek geeft ze daar nog meer tips en adviezen. 

vrijdag 24 mei 2019

Moestuinieren op de stoep

Degene die mijn blog al langer volgt heeft vast wel door gehad dat één van mijn hobby's moestuinieren is. Ik vind het heerlijk om te doen. Het allermooiste vind ik dat ik het zaadje zie ontkiemen en boven komen. Stiekem graaf ik wel eens een zaadje op (bijv. van een boon) om te kijken wat het zaadje doet. En heb je trouwens wel eens een pootaardappel een paar weken na het poten opgegraven? De lente is absoluut zonder twijfel mijn favoriete seizoen. Hoewel ik ook van de andere seizoenen kan genieten hoor. 

Ondanks alle drukte in en rond mijn gezin heb ik toch nog ergens wat tijd gevonden om te tuinieren. Ik heb een grote groentetuin ter beschikking. Er zijn bonen, rode bieten, prei, boerenkool gezaaid. Omdat we eerst een warme periode hadden (rond Pasen) en vervolgens een behoorlijk koude periode er achteraan is niet alles opgekomen of komt wisselend op. De rode bieten zaaien we over. De bonen kwamen echt na wéken pas boven. Een boon moet je trouwens niet te vroeg zaaien, bonen houden van warmte. 
Prei is (hopelijk) nog onderweg, maar als prei net bovenkomt is het moeilijk te zien omdat het zo'n heel klein stengeltje is. De boerenkool zag ik vandaag boven piepen (als het geen onkruid was dan...)

Ik probeer ook eerst wat in potjes te kweken in de vensterbank en vervolgens op de stoep (om te wennen aan de buitentemperatuur) voordat het de grond in gaat. Maar ik heb ook een aantal bakken/potten vol gezaaid. Die blijven daar staan. Heerlijk om vanuit mijn keukenraam mijn groentes te zien groeien. 

Om je te inspireren en te laten zien dat moestuinieren écht niet moeilijk is, laat ik je zien hoe ik pluksla kweek. Ik heb ooit een bakje gehad met wat plantjes erin voor buiten. Ondertussen zijn de plantjes al doodgegaan, maar het bakje heb ik bewaard. Voor ongeveer €2,00 heb je een pakje zaad. Ik vulde het bakje met potgrond, zaadjes zaaien en een heel klein laagje potgrond erover. Regelmatig wat nat maken. En binnen een week zie je de zaadjes ontkiemen (zeker bij hogere temperaturen). 

Kijk dan...dan groeit dit in een bakje op je stoep:


Ik knipte met een schaar de pluksla af en maakte er een heerlijke stamppot van. Zijdezachte blaadjes. Dat was echt heel lekker. 


Zo kun je een aantal keer (ongeveer om de twee weken) de sla oogsten. Iedere keer groeit de sla opnieuw aan, maar wel iedere keer met iets minder volume. Na ongeveer drie a vier keer is het op. 

Zo heb je zo wat hele mooie sla, die je nergens zo in de supermarkt kan krijgen, voor bijna nop. Want ik gebruikte maar een klein beetje zaad uit het zakje. Deze manier van moestuinieren is ook prima voor kinderen te doen!

Eerder schreef ik over moestuinieren:

Hou er bij moestuinieren rekening mee dat de oogst soms kan mislukken. Dat begint soms al bij het opkomen van het zaad. Sommige omstandigheden (temperatuur, regen, zaadkwaliteit) heb je geen of weinig invloed op. Wij kunnen er goed voor zorgen, maar het is God die de groei geeft. 




vrijdag 17 mei 2019

10 tips om het huishouden makkelijker te maken

Allemaal hebben we wel eens een periode waarop het huishouden net iets zwaarder weegt dan normaal. Weinig tijd, weinig energie. Zoals de maanden waarop je zwanger bent, een nieuwe baan begint, net bevallen bent, zorgen hebt... Het afgelopen jaar heb ik ervaring genoeg hierin opgedaan ;) Vandaag 10 tips die ik met je wil delen. 


Tip 1
Stel prioriteiten
Wat is deze week écht belangrijk in je huishouden? Zelf vind ik de maaltijden belangrijk maar ook het sanitair, vloer en de was. Maak desnoods een lijstje of een planning van die taken. De stof die op de kast ligt kan best een weekje wachten. 

Tip 2
Bereid makkelijke maaltijden
Maaltijden die ik in drukke periodes makkelijk vind zijn:
- ovenschotels (die kun je bereiden wanneer jij daar tijd voor hebt)
- ovenmaaltijden (denk aan ovenaardappeltjes en vissticks  op één bakplaat met een zak sla erbij heb je een heerlijke maaltijd) 
- maaltijden die je van te voren kunt bereiden (bijv. bolognese saus uit de vriezer)
- één pansgerechten (bijv. hutspot met rookworst)

Tip 3
Stofzuig beperkt
Ik raak altijd geïrriteerd door alle kruimels op de vloer die aan m'n sokken plakken. Daarom vond ik stofzuigen belangrijk. Maar ik zoog dan alleen op plekken waar ook daadwerkelijk vuil op de grond lag (bijv. onder de eetkamertafel en de keukenvloer)

Tip 4
Poetsdoekjes
In de kast ligt bij mij een pakje met allesreiniger-doekjes. Ik doe zeker een jaar of twee of drie met zo'n verpakking. Maar in die periodes pak ik ze er vaak bij. In no-time kun je een snelle poetsbeurt aan de wc of badkamer geven. Overigens vind ik ze totaal niet duurzaam en gebruik ik ze alleen in noodgevallen. 

Tip 5
Boodschappen in één keer
Probeer al je boodschappen in eenmaal per week te halen. Ga bij voorkeur dan op een tijdstip waarvan je weet dat het rustig is in de winkel. Zelf ga ik vaak meteen na het eten terwijl Leon Sam doucht en op bed legt. Het kost me een half uur tijd en ik heb de hele avond om de boodschappen op te ruimen. 

Tip 6
Boodschappen in één winkel
Deze heb ik ontdekt na de geboorte van Niek. Ik had echt geen tijd om twee supermarkten en een drogist binnen te lopen in die week. Dus probeer ik alles in één winkel te halen. Inclusief producten als luiers en shampoo. Misschien niet het goedkoopste, maar voor €1 duurder was ik wel 15 minuten rijker. 

Tip 7
Schrijf!
Schrijf alles op wat je te binnen schiet aan klusjes en boodschappen. Hoe drukker ik het heb, hoe meer ik vergeet. Papier en pen zijn voor mij dan een onmisbaar hulpmiddel. Papier vol en hoofd veel leger. Een planning op papier kan wonderen doen (maar hierover later). 

Tip 8
Drink een kop thee
Oftewel: neem een beetje tijd voor ontspanning. Zelf ben ik een type die het liefst maar door gaat. Maar vroeg of laat kom ik erachter dat ik niet eens een minuut tijd voor mezelf heb genomen. Wat ik nog al eens doe is op de bank zitten met een kop thee. Thee is een ideale manier om te ontspannen. Je moet wachten tot dat ie is afgekoeld, dus ondertussen warmt de hete mok je handen. Geniet ondertussen ook van de geur!  En ten slotte maakt de thee je warm van binnen. En je hebt even een rustig momentje gehad. 

Tip 9
Was volle trommels
Was alleen volle trommels. Dit bespaart je tijd en energie (en geld). 

Tip 10
Hulp
Soms is het gewoon fijn om hulp te vragen of aan te nemen. Zelf ben ik er geen held in. Maar het kan enorm opluchten om je aangeboden hulp een keertje niet af te wimpelen maar er dankbaar gebruik van te maken. Die hulp kun je later waarschijnlijk weer